<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465</id><updated>2011-07-23T14:44:53.012-07:00</updated><title type='text'>katha-kaanana ಕಥಾ-ಕಾನನ</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>30</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-6548308356336058190</id><published>2011-07-23T14:43:00.000-07:00</published><updated>2011-07-23T14:44:53.024-07:00</updated><title type='text'>Good old days were not always great....!</title><content type='html'>&lt;div&gt;"good old days" were not always that great...Read on....&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;HOW THEY DID THE WASH IN THE OLDEN DAYS&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Years ago a Kentucky grandmother gave the new bride the following recipe for washing clothes. It appears below just as it was written, and despite the spelling, it has a bit of philosophy. This is an exact copy as written and found in an old scrap book (with spelling errors and all).&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Recipe for washing clothes&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;1. Bilt fire in backyard to heat kettle of rain water.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;2. Set tubs so smoke wont blow in eyes if wind is pert.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;3. Shave one hole cake of lie soap in bilin water.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;4. Sort things, make 3 piles. 1 pile white, 1 pile colored, 1 pile work britches and rags.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;5. To make starch, stir flour in cool water to smooth, then thin down with bilin water.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;6. Take white things, rub dirty spots on board, scrub hard, and then bile. Rub colored don´t bile, just rinch and starch.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;7. Take things out of kettle with broomstick handle, then rinch, and starch.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;8. Hang old rags on fence.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;9. Spread tea towels on grass.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;10. Pore rinch water in flower bed.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;11. Scrub porch with hot soapy water.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;12. Turn tubs upside down.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;13. Go put on clean dress, smooth hair with hair combs. Brew cup of tea, sit and rock a spell and count your blessings.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Paste this over your washer and dryer and next time when you think things are bleak, read it again and give thanks for your blessings!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-6548308356336058190?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/6548308356336058190/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=6548308356336058190' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/6548308356336058190'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/6548308356336058190'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2011/07/good-old-days-were-not-always-great.html' title='Good old days were not always great....!'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-7939781261568083772</id><published>2009-03-17T07:33:00.000-07:00</published><updated>2009-03-17T08:10:15.382-07:00</updated><title type='text'>ಹೊಳೆಯಾಗಿ ಹರಿದ ಬಂಗಾರದ ನೆನಪು...</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಕಾರ್ಮೋಡದಂಚಿನ ಗೆರೆ (ಭಾಗ ಎರಡು)&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ಭಾನುವಾರ ಎಂದಿನಂತೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದಳು ನಿಶಿ&lt;br /&gt;ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ್ದು ಅಮ್ಮ.ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಮಿಕ್ಕವರು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂದರು&lt;br /&gt;ಹಾಗಂದ್ರೇನಮ್ಮಾ ಅಂತ ನಿಶಿ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು ಅಮ್ಮ&lt;br /&gt;ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಶುಗರ್ ಇಳಿಯುತ್ತೆ ಹತ್ತತ್ತೆ ಕಣೆ ಅಂದರು&lt;br /&gt;ನಿಶಿಗೆ ಚೆಂತೆಯಾಯಿತು ಹೌದಾ ಅಂದಳಷ್ಟೇ... ಅಪ್ಪನ ಬಾಯಿಚಪಲದ ಬುದ್ದಿ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು!&lt;br /&gt;ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳಲಾರಳು ಅಮ್ಮ ಅಂತಾನೂ ಗೊತ್ತು!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮತ್ತೆ ಅಜ್ಜಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವೀಜಿಂಗ್ ,ಸೊಂಟ ನೋವೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ...&lt;br /&gt;ಅಕ್ಕಾ... ಹೇಗಿದಾಳೆ..? ಅಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮ ಉಕ್ಕಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯಿತು...&lt;br /&gt;ನಯನಂಗೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಣೆ ನೀನು ಚಿಕ್ಕಿ ಆಗ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಅತ್ತು ಬಿಟ್ಟರು....&lt;br /&gt;ಎಲ್ಲಾ ಟೆನ್ ಶನ್ ಗಳ ನಡುವೆ ಇದೊಂದೇ ಖುಶಿ ಸಮಾಚಾರ&lt;br /&gt;ಸಂಕಟದ ಸಮಾಚಾರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಅಮ್ಮ ಸಂತೋಶದ ಸಮಾಚಾರ ಹೇಳುವಾಗ ಬಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಿಶಿಗೆ ಮೋಜೆನ್ನಿಸಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಮ್ಮ ನಿಶಿ ಪ್ರತಿ ವೀಕೆಂಡು ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಂದೂ ಹೇಳಿದರು&lt;br /&gt;" ನಿಶಿ ಎರಡು ವರೆ ವರ್ಷವಾಯ್ತಲ್ಲೇ ನೀನು ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ನೋಡ್ ಬೇಕನ್ನಿಸ್ತಿದೆ ಕಣೆ&lt;br /&gt;ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀ.. ಓದಾಗಲೀ ಅಂದಿ ಸರಿ ಕಾದೆವು ಕೆಲ್ಸ ಸಿಗಲೀ ಅಂದೆ&lt;br /&gt;ಈಗ ಕೆಲಸವೂ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲಾ ಅಜ್ಜಿನೂ ನಿಶಿನ ನೋಡ್ ಬೇಕೂ ಅಂತ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುತ್ತೆ&lt;br /&gt;ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಬದುಕಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ಹೋಗೇ..&lt;br /&gt;ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಈಗೀಗ ಹುಷಾರಿರುವುದಿಲ್ಲ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಅಂದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅದಕ್ಕಿವಳು ಪ್ರತಿ ವಾರದಂತೆ ಈವಾರವೂ 'ಹೂಂ ಅಮ್ಮಾ...ಡೀಲ್ಸ್ ನೋಡ್ತಿದೀನಿ&lt;br /&gt;ಟಿಕೆಟ್ ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಬುಕ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ನನಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡ್ಬೇಕೂ ನಿನ್ ಕೈಯಿನ ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು&lt;br /&gt;ಅಕ್ಕನ ಜೊತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊರು ಸುತ್ತಬೇಕು.. ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ ..' ಅಂತ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತಡಿ ನಯನನ್ನ ಕರೀತೀನಿ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಫೋನಿಗೆ ಬಿಡುವು ಕೊಟ್ಟರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಣ್ಣೊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬೇಕು ಅಮ್ಮ ಅಂದುಕೊಂಡಳು ನಿಶಿ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಯನ ಲೈನಿಗೆ ಬಂದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಿಶಿ ಅಕ್ಕನನ್ನು ರೇಗಿಸಿದ್ದೂ ರೇಗಿಸಿದ್ದೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇಬ್ಬರೂ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂಬೆಆಟದ ಅಮ್ಮಗಳಾಗಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು&lt;br /&gt;ಅಮ್ಮ ಹೊಲೆದು ಕೊಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ ಗೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೇನೂ... ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೇನೂ...&lt;br /&gt;ಅದರ ಉಲ್ಲನ್ ಕೂದಲುಗಳಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ತಲೆ ಬಾಚಿದ್ದೇನೂ....&lt;br /&gt;ಎರಡೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಗೊಂಬೆಗಳು ವಾಸನೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದವು!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸಾರು ನೀರು ಎಣ್ಣೆ ಸೋಪು ಎಲ್ಲದರ ವಿಚಿತ್ರ ಮಿಶ್ರಣದ ಹಳಸು ವಾಸನೆ ತಡಿಯಲಾರದೇ&lt;br /&gt;ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮಲಗಿದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಆ ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಿಪ್ಪೆಗೆ ಬಿಸಾಕಿ ಬಂದಿದ್ದರು!&lt;br /&gt;'ಅಯ್ಯೋ.. ನನ್ನ ಚಿನ್ನುವನ್ನು ಅಪ್ಪ ತಿಪ್ಪೆಗೆ ಹಾಕಿದರಾ...'ಅಂತ ಅಪ್ಪ ಬೇಡಾ ಅಂದರೂ ತಿಪ್ಪೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಗೊಂಬೆ ವಾಪಸು ತರಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಏಟು ತಿಂದಿದ್ದಳು ನಿಶಿ...&lt;br /&gt;ಮಗಳಿಗೆ ಏಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ತಡಿಯದೇ ಅದೇ ಸಂಜೆ ಅಪ್ಪ ಇಬ್ಬರಿಗೂ&lt;br /&gt;ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಇವಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದ್ರೂ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರು....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಳೆಯ ಬಂಗಾರದ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೊಳೆಯಾಗಿ ಹರಿದು ಕಾಲ ದೇಶಗಳ ದೂರವನ್ನು ಕೆಲಹೊತ್ತು ಮರೆಸಿದವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-7939781261568083772?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/7939781261568083772/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=7939781261568083772' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7939781261568083772'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7939781261568083772'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2009/03/blog-post_17.html' title='ಹೊಳೆಯಾಗಿ ಹರಿದ ಬಂಗಾರದ ನೆನಪು...'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-4551985799516847437</id><published>2009-03-07T08:55:00.000-08:00</published><updated>2009-03-07T09:04:44.123-08:00</updated><title type='text'>ಕಥಾಕಾನನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧಾರಾವಾಹಿ ಆರಂಭ..!</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:180%;"&gt;ಕಾರ್ಮೋಡದಂಚಿನ ಗೆರೆ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮೂರು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಕೆನ್ನೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ನ ಮುಂದೆ ಕೂತಿದ್ದಳು ನಿಶಿ .ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಸು ನಗುವಿತ್ತು ಕೆನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು...ಮನದ ತುಂಬಾ ಹೊಂಗನಸು... ವೀಕೆಂಡಿಗೆ ಆದಿ ಬೇ ಏರಿಯಾಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ...!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಿಮಿಷದ ಮುಂಚೆಯಷ್ಟೇ ಚಾಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ವೀಕೆಂಡು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದ ಇವಳು ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳುವ ಮೊದಲೇ ನಾನು ಬರ್ತಿದೇನೆ ನಿನ್ನ ವೀಕೆಂಡ್ ಈಸ್ ಬುಕ್ಡ್ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಿಶಿಗೆ ಇವನ್ಯಾರು ಅಂತ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸಲು.. ಅಂತ ಕೋಪ ಬಂದರೂ ಯಾಕೋ ಒಳಗೊಳಗೇ ಖುಷಿಯೂ ಆಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಉಫ್... ಆದಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಅಷ್ಟೇ...ಬರೀ ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷ ಕ್ಲ್ಯಾಸ್ಮೇಟ್ ಆಗಿದ್ದವ ಅವನು ಬಂದರೆ ಬರಲಿ ನನಗೇನೂ..ನಾನೇಕೆ ಸಂಭ್ರಮಪಡ ಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಅಂದುಕೊಂಡಳು ಆದರೂ ಮನದ ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*************&lt;br /&gt;ಏನೂ ನಮ್ ಪ್ರಿನ್ಸೆಸ್ ಭಾರೀ ಸಿಂಗಾರ ವಾಗುತಿರೋದೂ..? ಅಂತ ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಮನೆ ಶೇರ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಜ್ಯೋತಿ ಕಣ್ ಹೊಡೆದು ರೇಗಿಸಿದಾಗ ನಿಶಿ 'ಏನಿಲಾಪ್ಪ ಆದಿನ ಸುಮ್ನೆ ಮೀಟ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋದಷ್ಟೇ...'ಅಂತ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅವಳು ಬಿಡದೆ ಶಿಷಿಯನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಕಿಚಾಯಿಸಿಯೇ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟದ್ದು. ಅದೂ ನಿಶಿ ನಿಜವಾಗಲೂ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು "ಜೋ...ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ನೀನೇನೋ ಇಲ್ಲದ್ದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ .. ಹಿ ಈಸ್ ಜಸ್ಟ್ ಅನ್ ಓಲ್ಡ್ ಕ್ಲ್ಯಾಸ್ ಮೇಟ್ ಅಷ್ಟೇ.."ಅಂತ ದುಸು ಮುಸು ಮಾಡಿದಾಗ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ಸೋಮವಾರವೂ ಬಂದಾಯ್ತು ಆದಿ ನೆನ್ನೆ ಲಾಸ್ ಏಂಜಲೀಸ್ ಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಿಯಾಯ್ತು ನಿಶಿ ಇನ್ನೂ ಅವನ ಗುಂಗಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು ಜೊತೆ ಜೋ ಬೇರೆ ಇದ್ದಳಲ್ಲ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಇವಳು ಮರೆಯಲೆತ್ನಿಸಿದರೂ ಏನಾದರೂ ನೆಪ ಮಾಡಿ ನಿಶಿಯ ನ್ನ ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಓಲ್ಡ್ ಕ್ಲ್ಯಾಸ್ ಮೇಟ್ ಅಂದ್ರೆ ನಿಶಿ ಎಷ್ಟು ಓಲ್ಡೇ...ಎಂಭತ್ತಾ..?ಅಬ್ಬಾ ಇನ್ ಮೇಲೆ ನಮ್ ನಿಶಿ ಇಡ್ಲಿ ದೋಸೆ ತಿನ್ನಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬರುವುದಿಲ್ಲಪ್ಪಾ ಅವಳು ಪಿ.ಎಫ್ ಚಾಂಗ್ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗೋದೂ... ನಿಶಿ ವೆದರ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ನೋಡ್ದಾ&lt;br /&gt;'ಎಲ್ಲೇ'ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ತುಂಭಾ ಛಳಿ ಶುರುವಾಗಿದೆಯಂತೆ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಿಶಿ ಜೋ ಕಡೇಗೆ ಉರಿ ನೋಟ ಬೀರುವಳು ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಮಂಡಿಗೆ...&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಟಿಪ್ಪಣಿ-&lt;br /&gt;ಫೆಬ್ ನಲ್ಲಿ ಹೊಸಧಾರಾವಹಿ ಶುರು ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಯಿತು ಸಾರಿ...&lt;br /&gt;ಕಥೆ ಓದಿದಿರಲ್ಲ ಏನನ್ನಿಸಿತು ಹೇಳಿ...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-4551985799516847437?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/4551985799516847437/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=4551985799516847437' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4551985799516847437'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4551985799516847437'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2009/03/blog-post.html' title='ಕಥಾಕಾನನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧಾರಾವಾಹಿ ಆರಂಭ..!'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-5042967088525265777</id><published>2009-01-27T00:47:00.000-08:00</published><updated>2009-01-27T01:44:13.918-08:00</updated><title type='text'>ಹತ್ತರ ಸೊಗಸು</title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಕೆನ್ನೆಗಿತ್ತಾಗ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಗಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಗುಳಿ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ತುಟಿಗಳಿಗೂ ಸಹ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ತಹತಹ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಅಂಗಾಲಿಗಿಟ್ಟರೆ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ತಪ್ಪೇನು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಒಪ್ಪಿ ನಡೆದ ಹೆಜ್ಜೆ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಗುರುತಿಗೆ ವರುಷ ಹತ್ತು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಒತ್ತೊತ್ತಾದ ಕೂದಲೀಗ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಳ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಹಾಗೆಂದು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಮಲ್ಲಿಗೆ &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಮುಡಿಯ ಬಾರದೇನು?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಕಳಿತದ್ದು ಮಾವು, &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಜೊತೆಗೆ ಬೇವೂ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಬಣ್ಣದ ಸೌತೆಗೆ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಸುಕ್ಕು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ನಾಳೆ ಅದ ಬಳಸಿಬಿಡಬೇಕು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಬೋಗುಣಿಯಲಿ ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಅಚ್ಚು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಹಳೆಅಕ್ಕಿ ಒದಗುವುದು ಹೆಚ್ಚು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ರಸ್ತೆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಬೆಣ್ಣೆಪಾದ,ಶ್ರೀಪಾದ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಮನದಲ್ಲಿ ಹತ್ತರ ಸೊಗಸು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಇಪ್ಪತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಗೇಕೋ &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಈಗೀಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನಿಸು&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ನೂರು ವರುಷದ ಕನಸು&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-5042967088525265777?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/5042967088525265777/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=5042967088525265777' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/5042967088525265777'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/5042967088525265777'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2009/01/blog-post.html' title='ಹತ್ತರ ಸೊಗಸು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-5157700246694714741</id><published>2008-10-20T19:49:00.000-07:00</published><updated>2008-10-20T19:51:38.855-07:00</updated><title type='text'>ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ!!! ಹೊಸ ಧಾರಾವಾಹಿ...</title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;ಕಥಾಕಾನನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧಾರಾವಾಹಿ ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ....&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-5157700246694714741?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/5157700246694714741/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=5157700246694714741' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/5157700246694714741'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/5157700246694714741'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/10/blog-post_20.html' title='ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ!!! ಹೊಸ ಧಾರಾವಾಹಿ...'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-1347950221611334302</id><published>2008-10-02T18:11:00.000-07:00</published><updated>2008-10-03T08:40:38.346-07:00</updated><title type='text'>ಹೊಸ ಬದುಕಿನತ್ತ....(ಭಾಗ ಹದಿನೈದು,ಅಂತಿಮ ಭಾಗ)</title><content type='html'>ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಸುಮ್ಮನೇ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಕಳೆದೆ&lt;br /&gt;ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಇದ್ದರು&lt;br /&gt;ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತವಾದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ಯೋಚನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದೆ&lt;br /&gt;ಮನೆಗಾಗಿ ನಾನು ತೊಗೊಂಡಿದ್ದ ಇನ್ಸೂರೆನ್ಸ್ ನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಮಾರನೇ ದಿನ ಇನ್ಸೂರೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಹಣ ಪಡೇಯಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೇಪರ್ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿ ಬಂದೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವಾಗ ಯಾಕೋ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು ಆದರೆ ವಿಸಿಟರ್ ಅವರ್ಸ್ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ&lt;br /&gt;ಅವತ್ತು ಹೋಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜಿ ಇದ್ದ ಹಾಸ್ಪೈಸ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಅಪಾಯಿಂಟ್ಮೆಂಟ್ ತೊಗೊಂಡೆ&lt;br /&gt;ಮರು ದಿನ ನಾನು ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿನ ನೋಡಲು ಹೋದೆವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**********&lt;br /&gt;ಅಜ್ಜಿ ನಾನು ಈಗ್ಗೆ ಹದಿನೈದು ದಿಸಗಳ ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂಥ ಬಡವಾಗಿ ಕಂಡಳು&lt;br /&gt;ಆದರೆ ಮಾತಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಸುಕ್ಕಾದ ತನ್ನ ಮೆತ್ತಗಿನ ಅಂಗೈ ಒಳಗೆ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕೂತಳು&lt;br /&gt;"ಜೇಮ್ಸ್ ಬರಲಿಲ್ಲವೇ" ಅಂತ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಮಗನ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡಳು&lt;br /&gt;ಅಮ್ಮ ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ಸ್ಕಾರ್ಫ್ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನಿನಗೇ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀ ಅಂತ ಹುಸಿ ಮುನಿಸು ತೋರಿದರೂ ಕೊರಳ ಸುತ್ತ ಸ್ಕಾರ್ಫ್ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಿರರ್ ತಂದು ತೋರಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಳು&lt;br /&gt;ಲೀ ಮತ್ತು ಜೇ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಳು ಇವುಗಳೆಲ್ಲದರ ಮದ್ಯೆಯೇ ನರ್ಸ್ ಬಂದು ಇಂಜಕ್ಷನ್ ಚುಚ್ಚಿ ಹೋದಳು&lt;br /&gt;ಅವಳನ್ನು ಅಜ್ಜಿ ಬ್ರೆಂಡಾ ಬಂದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಕರೆದೆ ಅಂತ ಕಳುಹಿಸು ಅಂತ ಕ್ವೀನ್ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಸ್ಟೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿ ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಡೆಯಲಾರದಷ್ಟು ನಗು&lt;br /&gt;ನಾನು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಳಬಂದ ಬ್ರೆಂಡಾ 'ಓ ಯುವರ್ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಡಾಟರ್ ಈಸ್ ಆಲ್ರೆಡಿ ಹಿಯರ್.."ಎನ್ನುತ್ತಾತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಕುಂಡವೊಂದನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಸ್ಟೂಲಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು`ಸೀಯೂ ಆಫ್ಟರ್ ಮೈ ಶಿಫ್ಟ್' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೊರಹೋದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಜ್ಜಿ ತನ್ನ ಜೀರ್ಣವಾದ ಹಸ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪುಟಾಣಿ ಕುಂಡವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗಿಡುತ್ತಾ 'ಟೇಕ್ ಕರೇಜ್ ಹನಿ.." ಎಂದಾಗ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು...ಅಜ್ಜಿ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹನಿ, ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿನ ನಸುನಗುವಿನಿಂದಾಗಿ ಸುಂದರ ಮಳೆಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಂಡಳು&lt;br /&gt;ನಾನು ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಕಡುಗೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಂ ಹೊರವಾಗಿ ಅರಳಿತ್ತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಹೊಸ ಮನೆ ಕೊಂಡೆವು ಇದು ಹಳೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪುಟ್ಟಮನೆ&lt;br /&gt;ಆದರೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಸ್ಮೆಂಟ್ ಇದೆ ಸಿಂಗಲ್ ಮಾಮ್ ಆದ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಇಷ್ಟೇ ಅಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾಯಿತು&lt;br /&gt;ಜೇ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಲೀ ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕಾಯಿತು&lt;br /&gt;ಇರುವ ದುಡ್ಡನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗೇ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರೆ ಜೇಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಯೋಚನೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೊಸ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸದು!&lt;br /&gt;ಆದರೆ ಇದು ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮದಲ್ಲ ಅಂತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಬಿಲೀವ್ ಮೀ...ನಾವುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಯ್ಯೋ ಈ ಸಾಮಾನು ಹಳೆದಾಯಿತು ಹೊಸದು ತೊಗೋಬೇಕು...ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುರಿದು ಹೋಗಿದೆ ಹೊಸದು ತೊಗೋಬೇಕು...ಇದು ಹಳೆ ಮಾಡಲ್ಲು ಈಗ ಬಂದಿರುವ ಹೊಸದು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯಂತೆ ತೊಗೋಬೇಕು...ಅಂತ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸಾಮಾನಿನ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತೀವಲ್ಲಾ..ನಾವಂದುಕೊಂದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ ಬರೀ"ಹೊಸ"ಸಾಮಾನಿನ ಮದ್ಯೆ ಬದುಕುವುದು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇದ್ದು ನಮ್ಮ ಕೈ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಲಾದ ಸಾಮಾನುಗಳು ಕೊಡುವ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಯನ್ನು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹೊಸ ಸಾಮಾಸು ಕೊಡಲಾರದು ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಕುಕಿಂಗ್ ಪಾಟ್ ಗಳು,ಅಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಪೀಲರ್,ಅಣ್ಣನಿಂದ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಗಿಫ್ಟ್, ಅಜ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟ ಪುಟಾಣಿ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಮಿರರ್,ತಂಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಪುಟಾಣಿ ಓಲೆಗಳು... ಹೀಗೆ ನಿಮಗೆಂದೇ ಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟವುಗಳು,ನಿಮಗಾಗಿ ಅಂತಲೇ ಯಾರೋ ತಮ್ಮ ಬಿಡುವಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ನಿಮಿಷಗಳನ್ನು ಬಸಿದು ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಿದವು,ನಿಮ್ಮ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಬರ್ತ್ ಡೇ ನೆನಪು ತರುವ ಆ ಉಡುಗೊರೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇವುಗಳು,ಇವುಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ತರುವ ಆ ನಸು ನಗುವನ್ನು ಆಕ್ಷಣದ ನೆನಪು ತರುವ ಸುಖವನ್ನು ಹೊಸ ಸಾಮಾಸು ಹೇಗೆ ತಂದೀತು ಹೇಳಿ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ನೆನಪು ತರುವ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಾಮಾಸುಗಳನ್ನೂ tornado ನಮ್ಮಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತು&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಬೆರಳು ತುದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಆ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗುವಂತಿದ್ದರೇ ...ಎಂದು ಹಂಬಲಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೊಸ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮೂರು ತಿಂಗಳಾಗಿದೆ&lt;br /&gt;ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇದು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ&lt;br /&gt;ಹೊಸ ಸಾಮಾನುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೊಳಪು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಸಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ " ನಮ್ಮದು" ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ&lt;br /&gt;ನಾವು ಮೂರು ಜನರೂ ಹಿಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತೇವೆ&lt;br /&gt;tornado ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ನಾವ್ಯಾರೂ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ಇವತ್ತು ಮಾರ್ಟಿನಾ ಜಾನ್ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ&lt;br /&gt;ಲೀ ಗೆ ಸಂಭ್ರಮವೋ ಸಂಭ್ರಮ&lt;br /&gt;ಔತಣದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ&lt;br /&gt;ಜೇ ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಬಲೂನುಗಳನ್ನು ತೂಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ&lt;br /&gt;ಲೀ ಸುಮ್ಮನೇ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಖುಷಿಯ ಸಮಾಚಾರವೆಂದರೆ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಮತ್ತು ಜಾನ್ ಬರುವ ಡಿಸಂಬರ್ ಹಾಲಿಡೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ&lt;br /&gt;ಇನ್ನೊಂದು ಖುಷಿಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಅವಳ ಮೆಡಿಕಲ್ ಎಕ್ಸ್ಪೆಸ್ ಎಲ್ಲಾ ನಚ್ಯುರಲ್ ಕೆಲಾಮಿಟಿ ರಿಲೀಫ್ ಫಂಡ್ ನಿಂದ ಕವರ್ ಆಗಿದ್ದು&lt;br /&gt;ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಬ್ರೈಡ್ಸ್ ಮೇಡ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಮಾರ್ಟೀನಾ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***************&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಜಾನ್ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು&lt;br /&gt;ಐದು ತಿಂಗಳ Mira bai ಚಬ್ಬಿ ಚಬ್ಬಿಯಾಗಿ ಮುದ್ದಾಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ಗೆ ಬೇಬಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಆಸೆ ಅವನ ಕೈ ಸ್ಯಾನಿಟೈಸ್ ಮಾಡಿ ಮಾರ್ಟೀನ Mira baiಯ ಕೆನ್ನೆ ಸವರಲು ಬಿಟ್ಟಳು&lt;br /&gt;ಗುಲಾಬಿ ಕೆನ್ನೆಯ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣಿನ Mira bai ಲೀಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕಿಲ ಕಿಲ ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದೇನು ಹೆಸರು Mira bai? ಅಂತ ಲೀ ಕೇಳಿದ ಅಮ್ಮನೂ ದನಿ ಗೂಡಿಸಿದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಜಾನ್ ಹೇಳಿದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಗಂಡು ಮಗುವಾದರೆ Saint Mark ನ ಸ್ಮರೆಣೆಗೆ ಅವನಿಗೆ Mark ಅಂತ ಇಡೋಣವೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆವು ನಮಗೆ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟುವಳೆಂದು ಗೊತ್ತಾದ ದಿನಂದಿಂದ M ನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ Saint ಒಬ್ಬಳ ಹೆಸರು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ Indian Saint ಆದ Mira bai ಯ ಗೀತೆಗಳ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರಭಾವಿತನಾದೆ Mira bai ಹಿಂದೂ ದೇವನಾದ Lord Krishna ನ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾದ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾಳೆ ಮಾರ್ಟೀನಾಗೂ ಅವಳ ಗೀತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದವು ಮತ್ತು ಅಂದೇ ನಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಈ ಹೆಸರು ಇಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಂ ಅರಳಿ ನಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾಳ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ Mira bai ನಸುನಗುತ್ತಿದ್ದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಮನದಲ್ಲೇ ನುಡಿದೆ 'ಆಮೆನ್...'&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಗಿಯಿತು)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***************&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಧನ್ಯವಾದಗಳು...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹದಿನೈದು ಕಂತು ಸಹನೆಯಿಂದ ಓದಿದ ನಿಮಗೆ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಮಲಗಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಆ ಆ ವಾರದ ಕಥೆ ಬರೆಯಲು ಬಿಡುವು ಕೊಟ್ಟ ಮಗು ಕಿಟ್ಟಣ್ಣನಿಗೆ,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಬರಿ ಬರಿ ಅಂತ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ, ಕಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿದ ಜ್ಯೋತಿ ,ಶಾಂತಲಾ ,ತೇಜಸ್ವಿನಿ,ಮೀರಾ&lt;br /&gt;ಮತ್ತು ಮಹಂತೇಶರಿಗೆ,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಒಂದೇ ಸಿಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಕಥೆ ಬರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಥೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೋಣವೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ&lt;br /&gt;ಕಟ್ಟು ಕಥೆಯಂಥ ಹೊಸ ಪ್ರಕಾರದಿಂದ ಕಂತು ಕಂತಾಗಿಯೂ ಕಥೆ ಬರೆಯಬಹುದು ಅಂತ ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ಟ ತ್ರಿವೇಣಿಯವರಿಗೆ,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತಾನು ಕನ್ನಡ ಓದಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ 'ಎಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಬಂತು ನಿನ್ನ ಕಥೆ' ಅಂತ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಸಾಕೇ ಎಷ್ಟು ಎಳೀತೀಯೇ.. ಅಂತ ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ Greensburg ನಿಂದ Dodge city ವರೆಗಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯಲು Google Maps ತೆರೆದು Directions ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಅರವಿಂದನಿಗೆ,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-1347950221611334302?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/1347950221611334302/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=1347950221611334302' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1347950221611334302'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1347950221611334302'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/10/blog-post.html' title='ಹೊಸ ಬದುಕಿನತ್ತ....(ಭಾಗ ಹದಿನೈದು,ಅಂತಿಮ ಭಾಗ)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-8555395724649281528</id><published>2008-09-23T10:07:00.000-07:00</published><updated>2008-09-23T15:44:04.975-07:00</updated><title type='text'>ಕಥೆ ಮುಂದೆ ಓದುವ ಮುನ್ನ....</title><content type='html'>ಮೇ 4, 2007 ಅಮೇರಿಕಾದ kansas ರಾಜ್ಯದ Greensburg ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಊರು ಮರೆಯಲಾಗದ ದಿನ&lt;br /&gt;ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಊರಿನೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಜನರ ಜೀವನ ಬರಿದಾಗಿ ಹೋಯಿತು....&lt;br /&gt;ಈ ಕಥೆ ಬರೆಯಲು ಆಧಾರವಾಗಿ ಈ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ತಯಾರಿಸಿದ Facts sheet ನಿಂದ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ...&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;May 5, 2007 A tornado wiped out most of a small farming town in southwestern Kansas, killing seven people and injuring at least 63, emergency officials said today.&lt;br /&gt;The funnel cloud hit Greensburg yesterday evening, smashing buildings, overturning vehicles and knocking out communications towers. Aerial television news footage showed ruins throughout the community of about 1,800 people.&lt;br /&gt;"There is still a possibility that we do not have all the people accounted for," said a spokeswoman for the state emergency management agency.&lt;br /&gt;The tornado was "massive," measuring up to 1 mile (1.6 km) wide, said Michael Lacy, a forecaster with the National Weather Service in Dodge City, Kansas. Winds were as strong as 165 mph (266 kph), he said.&lt;br /&gt;Severe thunderstorms continued to move through the US Midwest.&lt;br /&gt;Greensburg's hospital and schools were destroyed. The water tower next to the town's main tourist attraction - the world's largest hand-dug well - was damaged, Mr Lacy said.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;A massive "supercell" thunderstorm spawned massive tornadoes along a more than 100 mile long path in central Kansas Friday night and Saturday morning, killing at least seven and injuring more than sixty. And, there are still dozens of people unaccounted for. Massive damage occurred in the town of Greensburg and the entire town is being evacuated at this time.&lt;br /&gt;Small tornadoes began in far south Kansas near the town of Protection about 8pm central time. As the supercell moved northeast, it spawned a massive tornado, more than a mile wide, about ten miles SSW of the town of Greensburg, population 1,800, that struck the town at about 9:55. The high school and junior high were destroyed, the main street was destroyed, and the hospital was 80% damaged....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*****************&lt;br /&gt;Greens burg ನ ಈ ಚಿತ್ರ ಗಳು Google ನದ್ದು ಮತ್ತು &lt;a href="http://www.kansas.com/static/slides/050507tornadoaerials/"&gt;kansas.com &lt;/a&gt;ನಿಂದ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj7xAcUGI/AAAAAAAABFM/rOGnv0f4aNM/s1600-h/_MG_0402[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266350351470690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj7xAcUGI/AAAAAAAABFM/rOGnv0f4aNM/s400/_MG_0402%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0Huj40I/AAAAAAAABEk/s10v4sHTOzg/s1600-h/_S3G1085[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266219011531586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0Huj40I/AAAAAAAABEk/s10v4sHTOzg/s400/_S3G1085%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0T0dMbI/AAAAAAAABEs/mJO4lFC2-7Y/s1600-h/_S3G1049[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266222257484210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0T0dMbI/AAAAAAAABEs/mJO4lFC2-7Y/s400/_S3G1049%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0mbBdDI/AAAAAAAABE0/MCJWcAjOw9o/s1600-h/_S3G0996[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266227251082290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj0mbBdDI/AAAAAAAABE0/MCJWcAjOw9o/s400/_S3G0996%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj06VtBfI/AAAAAAAABE8/Z4e1MDXO1kw/s1600-h/_S3G0982[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266232597480946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj06VtBfI/AAAAAAAABE8/Z4e1MDXO1kw/s400/_S3G0982%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj1ENNfII/AAAAAAAABFE/X1BDgOmOv3E/s1600-h/_S3G0965[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249266235246214274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj1ENNfII/AAAAAAAABFE/X1BDgOmOv3E/s400/_S3G0965%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjYvK2BQI/AAAAAAAABD8/zEuqO0fwxWk/s1600-h/_MG_0319[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265748562806018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjYvK2BQI/AAAAAAAABD8/zEuqO0fwxWk/s400/_MG_0319%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjY1bRZ_I/AAAAAAAABEE/h7DumowhdMA/s1600-h/_MG_0331[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265750242322418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjY1bRZ_I/AAAAAAAABEE/h7DumowhdMA/s400/_MG_0331%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZCGoBlI/AAAAAAAABEM/Fu0RtCuatNA/s1600-h/_MG_0371[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265753645385298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZCGoBlI/AAAAAAAABEM/Fu0RtCuatNA/s400/_MG_0371%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZumZl4I/AAAAAAAABEU/HkWMOtjB_vE/s1600-h/_MG_0375[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265765589817218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZumZl4I/AAAAAAAABEU/HkWMOtjB_vE/s400/_MG_0375%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZkk6SMI/AAAAAAAABEc/ulSaBT2m-KI/s1600-h/_MG_0395[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265762899216578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjZkk6SMI/AAAAAAAABEc/ulSaBT2m-KI/s400/_MG_0395%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjDsxIz0I/AAAAAAAABD0/GyDj3Hv5Dbw/s1600-h/_MG_0322[1].jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249265387140861762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkjDsxIz0I/AAAAAAAABD0/GyDj3Hv5Dbw/s400/_MG_0322%5B1%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;****************&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ನೀವು ಓದುತ್ತಿರುವ ಈ ಕಥೆ ನಿಜ ಘಟನೆ ಆಧರಿಸಿದ್ದು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ವುಮೆನ್ಸ್ ಡೇ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದುವರೆ ಪುಟದ ಲೇಖನ ನನ್ನ ಈ ಕಥೆಗೆ ಆಧಾರ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಟ್ರೇಸಿ ಎಂಬ ಸಿಂಗಲ್ ಮಾಮ್ ತನ್ನ16 ವರ್ಷದ ಮಗ ಪೇದನ್ ಮತ್ತು 8 ವರ್ಷದ ಲೀ ಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಯ Toilet bowl ಗೆ ಆತುಕೊಂಡು ಆ ಭಯಾನಕ ನಿಮಿಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದ ಘಟನೆ ಆ ಲೇಖನದಲ್ಲಿತ್ತು&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ನಾನು ಒಂದು ಸಾರಿ ಓದಿ ಪುಸ್ತಕ ರದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮತ್ತೆ ಓದಿದೆ &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;"ನಾವು ಭಾರತದವರು ಎಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಂತರೆಂಬುದು ನಮಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ತಿರತೆ ಇಲ್ಲ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹವಿಲ್ಲ,ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರ ಇಲ್ಲ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಬೆಂಗಳೂರು ಮೈಸೂರು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಂತೂ ಒಳ್ಳೇ ಹವಾಗುಣ &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಆದರೂ ನಾವು ಸೋಮಾರಿಗಳು ಸದಾ ನಮಗೆ ಅದಿಲ್ಲ ಇದಿಲ್ಲ ಅಂತ ದೂರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ ಚಂಡಮಾರುತಗಳಲ್ಲಿ ಹಟದಿಂದ ಜೀವನ ಕಟ್ಟುವ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಕಲಿಯ ಬೇಕು..." ಅಂತ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಈ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದವು &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;ಈ ಲೇಖನವನ್ನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಪದ ಪದವನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿದರೆ ಏನೇನು ಲೀಗಲ್ ತೊಡಕುಗಳು ಬರುತ್ತವೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೆಣೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;(ತೇಜಸ್ವಿನೀ...ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದೇನೆ...ತಡವಾಯಿತು ಸಾರೀ...) &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;ಟ್ರೇಸಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಕಳದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಲೇಖನದಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ವೈವಿದ್ಯತೆಗಾಗಿ ಮಾರ್ಟೀನಾಳನ್ನೂ,ಅವಳಿಂದಾಗಿ ಜರುಗುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಪಯೊನೀರ್ ಅಜ್ಜಿ, ಅವಳ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಂ ಪ್ರೇಮ ಇವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿಸಿದೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಪ್ರಯರಿಯ ನೀರವದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಂ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯ ಕಾಪಾಡಿತೆಂದು ಕೆಲವು ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಕೈಗೊಂಡ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಡೈರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ನ ಕಥೆ ಲಾರ ಇಂಗಲ್ಸ್ ವೈಲ್ಡರ್ ಳ ಲಿಟ್ಲ್ ಹೌಸ್ ಸೀರೀಸ್ ನಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡದ್ದು &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ನೋವುಗಳು ನಿರಾಸೆಗಳು ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿದವು.......&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-8555395724649281528?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/8555395724649281528/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=8555395724649281528' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/8555395724649281528'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/8555395724649281528'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/09/blog-post_4443.html' title='ಕಥೆ ಮುಂದೆ ಓದುವ ಮುನ್ನ....'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SNkj7xAcUGI/AAAAAAAABFM/rOGnv0f4aNM/s72-c/_MG_0402%5B1%5D.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-197199893298476210</id><published>2008-09-23T09:53:00.000-07:00</published><updated>2008-09-23T15:49:46.498-07:00</updated><title type='text'>ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನೆ...???(ಭಾಗ-ಹದಿನಾಲ್ಕು)</title><content type='html'>ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು Greensburg ಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋದರು.&lt;br /&gt;It was just before everything was locked down for the rescue workers...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ(???)ಹೋಗುವುದೇ, ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು&lt;br /&gt;ರಸ್ತೆ ಎಲ್ಲಿ? School ಎಲ್ಲಿ? ಇಲ್ಲಿದ್ದ library ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು...? ಆ Red Tall Building? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮರಸ್ತೆ ಎಲ್ಲಿ ...ನಾನು ಟರ್ನ್ ತೊಗೋತಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ cidar ಮರ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ...ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಊರಿನ ರಸ್ತೆ(???)ಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದೆವು ಯಾವುದೇ Land mark ಗುರುತಿಸಲಾಗುವಂತೆ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ಆಸ್ತೆಯಿಂದ ಮನೆಕಟ್ಟಿ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಆಡಿ ಬೇಸರ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಡಿಸಿ ಎದ್ದು ಓಡಿ ಹೋಗುವಂತೆ Tornado ನಮ್ಮ ಮನೆ,ಊರು,ಬದುಕು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೆದರಿ ಕೆಡಿಸಿ ಹೊರಟು ಹೋಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ಬೃಹತ್ ಮರಗಳು ಬೆತ್ತಲೆ ಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದವು ಎಲೆಗಳಿರಲಿ ತೊಗಟೆ( bark)ಸಹ ಇರಲಿಲ್ಲ The bark was stripped off the trees!!! ಚಿಕ್ಕ ಸುಮಾರಾದ ಮರಗಳು ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ತರವೇ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಕೊಂಡು ಬಂದ ಹಲವು ಪರಿಚಿತರು ಸಿಕ್ಕರು ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಯಾದೆವು. Toilet bowl ಒಂದೇ ಏನೂ ಹಾನಿಯಾಗದೆ ತಣ್ನಗೆ ಬಟಾ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದು ...&lt;br /&gt;ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಲೀ ಯ ಒಂದೆರಡು ಸಣ್ನ Toy carಗಳು ಸಿಕ್ಕವು&lt;br /&gt;ನನಗೆ ಅಜ್ಜ ತಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದ ಕೊರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮರದ ಹಸುವಿನ ಗೊಂಬೆ ಸಿಕ್ಕಿತು&lt;br /&gt;ಜೇ ಯ ನೀಲಿ ಹ್ಯಾಟ್, ನನ್ನ kitchen ಬಳಿ salt &amp;amp; pepper ಕರಂಡಕ ಗಳು ಸಿಕ್ಕವು&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟೇ... ನಮ್ಮ ಉಳಿದ ಆಸ್ತಿ!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಾನು ಮೈಕೇಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಟ್ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಸಿ ಕೊಂಡು ತಂದಿದ್ದ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಉಲನ್,Mervynsನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಗುರುತು ಸಹ ಉಳಿಯದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು.&lt;br /&gt;ನೆನ್ನೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕಾಗುವಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ Iron ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದೆನಲ್ಲವೇ...? ನಗು ಬಂತು...&lt;br /&gt;ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು credit card bill ಬಂದಾಗ upset ಆಗಬಾರದು ಅಳಬಾರದು ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;ವೀಕೆಂಡು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕಳೆಯೋಣವೆಂದು ನೆನ್ನೆಯೇ ವಾರದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಗೆದು ಓದಲು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದಿರಿಸಿದ್ದೆ...!&lt;br /&gt;ನಾಳೆಗಳು ಎಷ್ಟು unpredictable ಅಂತ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಕಟುಸತ್ಯಗಳು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಆಗಿ ಮಿಕ್ಕುವಷ್ಟು plan ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೀವಲ್ಲಾ ನಾವು..?ಬಹುಷಃ ಈ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಚಪಲವೇ ಜೀವನದ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುವ ಶಕ್ತಿಯೋ ಏನೋ...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವತ್ತಿನ clean-up work ಆದಮೇಲೆ ಇಡೀ ಊರನ್ನು rescue workers ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದಿತ್ತು. ನಾವು ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ವಾಪಸು ಹೊರಟೆವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ neighbor, (in true rural Kansas tradition),ಆ ಇಡೀ ಏರಿಯಾದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ garage buffet ಗೆ ತುಂಬಾ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಕರೆದರುತುಂಬಾ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟು ಅವರ ಮನೆಯವರು ತಯಾರಿಸಿದ್ದ ಊಟದಲ್ಲಿ sandwiches, salads, and dessert ಎಲ್ಲಾ ರುಚಿಕಟ್ಟಾಗಿದ್ದವು power ಇಲ್ಲದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ generator ಮೇಲೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಲವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಅವರು ಪರಿಚಿತರು ಅಪರಿಚಿತರೆನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮ Kansas ಪ್ರದೇಶದ ಪರಂಪರೆಯೇ ಅಂತದ್ದು...ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿಲ್ಲದ ಸರಳತೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯ ತುಂಬಿಬಂತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದ್ದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಾಗುವವರೇ It was true bonding time for everyone...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗಿಲ್ಬರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಲೀಸಾರ ಸಂಗತಿ ಎಲ್ಲರ ಮನವನ್ನೂ ಕಲಕಿದ್ದು. ಗಿಲ್ ಮತ್ತು ಲೀಸಾ basement ನಲ್ಲಿ ತಾವಿಬ್ಬರೂ safe ಅಂತಲೇ ನಂಬಿದ್ದರು ಆದರೆ ಅವರ ಮನೆ ಹಾರಿಹೋದಾಗ ಗಾಳಿಯ force ಎಷ್ಟು massive ಆಗಿತ್ತೆಂದರೆ ground floor ಕೂಡಾ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು protect ಮಾಡಲು ತಲೆಯ ಮೇಲೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ twister ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯೊಂದನ್ನು ಅಪಾರ ರಭಸದಿಂದ ರಾಚಿದಾಗ ಗಿಲ್ ಅಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದ. ಲೀಸಾಳನ್ನು hospitalize ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು ತುಂಬಾ ಸಜ್ಜನರಾದ ಈ ದಂಪತಿಗಳಿಂದ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯದವರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಬೇಕು ಅವರ 18-wheel semi tractor and trailer ಮಕ್ಕಳ ಆಟಸಾಮಾನಿನಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮಗೆ ದಾರಿಗಡ್ಡವಾಗಿ ಕೂತ ಆನೆಗಳು ಸರ್ಕಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಆನೆಗಳೆಂದೂ ಆಗಲೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದು.ಅದೂ Francis ಹೇಳಿದಾಗ... ಸರ್ಕಸ್ ಕಂಪನಿಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುವಾಗ ತೊಂದರೆಯಾಗಿ ರೈಲು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಯಿತಂತೆ ಆಗ ಈ ಆನೆಗಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಲದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೂತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.ಆನೆಗಳ ಸಂಗತಿ ಬಂದಿದ್ದು ಲೀ ಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಹೋಯಿತು ಸರಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಲೀ ತನ್ನ ಮತ್ತು ಮಾಮ್ ನ Elephant Experience ಹೇಳಿದ್ದೂ ಹೇಳಿದ್ದೇ...ಎಲ್ಲರೂ ದುಃಖದಿಂದ ಮುದುಡಿರುವಾಗ ಇವನೊಬ್ಬ ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದು ರೀತಿ welcome change ಆಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಾರ್ಲ್ ಮತ್ತು ಡಯಾನಾರದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ. ಅವರ ಮನೆಪೂರ್ತಿ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರೂ basement ನಲ್ಲಿದ್ದು ಏನೂ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದರು ಆದರೆ ಅವರ ಮಗ ಅಲೆಕ್ಸ್ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಹೊಸದಾಗಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ huge grain cart , washer, dryer,ಮತ್ತು refrigerator ಗಳು ಅವರ ಕನಸುಗಳಂತೆಯೇ ಮುರಿದು ಚೂರು ಚೂರಾಗಿದ್ದವು ಅವರ ಮೂರು pickup Truckಗಳು ಗೋಲಿಗಳಂತೆ ಉರುಳಿ ಮರಗಳಿಗೆ ಹಲವಾರು ಬಾಗಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ನಜ್ಜು ಗುಜ್ಜಾಗಿದ್ದವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕೈ ಕಾಲು ಮುರಿದವರು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಜನ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆತ್ಮೀಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ಕೆಲವರು ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ದಟ್ಟದರಿದ್ರರಾದವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಭಾರವಾದ ಮನ ದಿಂದ ತುಂಬಿಬಂದ ಹೃದಯ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೈ ಬೀಸಿ ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಮೂವರೂ ಮರಳಿ ಬಂದೆವು ಸಂಜೆ ಇಡೀ Greensburg ಅನ್ನು lock ಮಾಡಿ rescue workers ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಯಿತು&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-197199893298476210?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/197199893298476210/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=197199893298476210' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/197199893298476210'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/197199893298476210'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/09/blog-post_23.html' title='ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನೆ...???(ಭಾಗ-ಹದಿನಾಲ್ಕು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-4120912048931513136</id><published>2008-09-15T15:40:00.000-07:00</published><updated>2008-09-15T15:48:46.019-07:00</updated><title type='text'>ನಾವು ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲದವರು...(ಭಾಗ ಹದಿಮೂರು)</title><content type='html'>ಮಗು ಪುಟಾಣಿ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಮುದ್ದಾಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುಟಾಣಿ ಗೊಂಬೆಯೇ...ಕೇವಲ ಎರಡು ಪೌಂಡು!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಪೂರ್ತಿ term ಆಗದೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ lungs ಪೂರ್ತಿ ಸರಿಯಾಗಿ develop ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಹುಟ್ಟಿದ ತತ್ ಕ್ಷಣ ಮಗುವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ NICU(Neo-natal intensive care unit)ಗೆ ಸಾಗಿಸಿ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ventilator ಅಳವಡಿಸಿದರು ಮಗುವಿನ ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತೆಲ್ಲಾ vitals ಅನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿ ಮಾನಿಟರ್ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ  ಸುಸಜ್ಜಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ 'ನಿಕು'ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟಿನಾಳ ಮುರಿದ ಭುಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಪಾದಕ್ಕೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ್ದರು  ಅದೇ ತಾನೆ ಸಿಸೇರಿಯನ್ ನಂಥಾ ಮೇಜರ್ ಆಪರೇಶನ್ಆಗಿರುವುದರಿಂದ 48 ಘಂಟೆಗಳ resting &amp;amp; recovery time ಕೊಟ್ಟು ನಂತರ ಮುಂದಿನ ಆಪರೇಶನ್ ನ್ನು ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ಜಾನ್ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾತುರದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ&lt;br /&gt;ಟೋಬಿ ಮನಸ್ಸು ತಡೆಯದೆ ಅರ್ಧ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಳು&lt;br /&gt;ಆದರೆ ಮಗುವನ್ನು ಪಿಡಿಯಾಟ್ರಿಷಿಯನ್ ರೌಂಡ್ಸ್ ಮುಗಿಯುವ ತನಕ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದಾಗ ನಾವು ಕಾಯ ಬೇಕಾಯ್ತು&lt;br /&gt;ಲೀ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಚಿಂತೆಯಾಗ ಹತ್ತಿತು&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲೀ ಯನ್ನು ಆ  ದಯಾಳು  ಆಫೀಸರ್ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕಾರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ವರೆಗೆ 'ಟೋ' ಮಾಡಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಹೋದರು ನಾನು ಅವರು ಅಷ್ಟು ತೊಂದರೆ ತೊಗೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;ಟೋಬಿ 'ನೀನು AAA member ಅಲ್ವಾ ಅಂದಳು ನಾನು ಹೌದೆಂದು ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;'ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ಟೋ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಲೇಕೆ ಹೇಳಿದೆ? road side assistance ಗಾಗಿ  ಪ್ರತಿಸಾರಿಯೂ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಕಟ್ಟುತ್ತೀಯಲ್ವಾ ಅಂದಳು&lt;br /&gt;ಹೌದಲ್ವಾ ....ಆ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅದು ಹೊಳೆದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ಬೇಬಿ ಎಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ನಾಕಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಮಗು ನೋಡಲು ಪರ್ಮಿಶನ್ ಸಿಕ್ಕಿತು nicu ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹೈಜೀನ್ ಮೇನ್ ಟೇನ್ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಬೇಬಿಯನ್ನು ದೂರದಿಂದ ನೋಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ&lt;br /&gt;ಜಾನ್ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ...? ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ನನ್ನಂದಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ bonding ಹೇಗಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ಅವನನ್ನು ಡಿಸಿನ್ಫೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಿ ಮೂಗು ಬಾಯಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ,ತಲೆಗೆ ಟೋಪಿ,ಕೈಗೆ ಗ್ಲೌಸ್  ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕವರ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮಗುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಿಟ್ಟರು ಅದೂ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಬೇಬಿಯ ತಲೆ ಮತ್ತು ಕೆನ್ನೆ ಸವರಿದ ಅಷ್ಟೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀಗೆ ಬೇಬಿಯನ್ನು ತಾನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರಾಸೆ ಆಯಿತು&lt;br /&gt;'ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಅಷ್ಟೇ ಮಗು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಇರುವಂತೆ ಕರಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ' ಅಂತ ಜಾನ್ ಅವನ ಭುಜ ತಟ್ಟಿ ಹೇಳಿದ&lt;br /&gt;ಒ.ಕೇ ಅಂತ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದ ಲೀ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ 'ಆರ್ ಯೂ ಓ.ಕೇ ಸನ್ ...' ಅಂತ ಟೋಬಿ ಅವನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು&lt;br /&gt;ಲೀ ತನ್ನ ಹಿಂಗೈ ನಿಂದ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ 'ನಮಗೆ ಈಗ ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲಾ ಜಾನ್' ಅಂತ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದು ಬಂದ ದುಃ ಖ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚೂ ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*************&lt;br /&gt;ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು ಮಾರ್ಟಿನಾ ಅಮ್ಮ ,ಅಪ್ಪ,ತಂಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದರು&lt;br /&gt;ಜಾನ್ ಅಮ್ಮಸಹ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು&lt;br /&gt;ಜಾನ್ ನನ್ನು ಮಾರ್ಟೀನಾ ಹತ್ತಿರ ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಟೋಬಿಯ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ವಾಪಸು ಬಂದೆವು&lt;br /&gt;AAA ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕಾರನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿ ತಂದು ಕೊಡಲು ಹೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;ಅವರು Delivery Address ಕೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು&lt;br /&gt;ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ನಿನಗೆ ಈಗ ಮನೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hopewell ನ ಅಮ್ಮನ ಮನೆ Address ಕೊಟ್ಟೆ&lt;br /&gt;ಟೋಬಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು&lt;br /&gt;ಅಪ್ಪ ಜೇಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಕರೆತಂದಿದ್ದರು&lt;br /&gt;ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಿಸಿ ಶವರ್ ತಗೊಂಡು ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಿಕನ್ ಸೂಪ್ ಕುಡಿದು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡೆವು&lt;br /&gt;ಲೀ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ತನ್ನ ಮತ್ತು ಮಾಮ್ ನ ಸಾಹಸದ ಕಥೆಯ ಗ್ರಾಮಾ,ಗ್ರಾಪಾ ,ಜೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೂ ಹೇಳಿದ್ದೆ...&lt;br /&gt;ಅದರಲ್ಲೂ ಆನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗಲಂತೂ 'ಅವನ ಕಣ್ಣು ಮಿನುಗುವುದು ನೋಡು.." ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-4120912048931513136?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/4120912048931513136/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=4120912048931513136' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4120912048931513136'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4120912048931513136'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/09/blog-post_15.html' title='ನಾವು ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲದವರು...(ಭಾಗ ಹದಿಮೂರು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-360548094006531559</id><published>2008-09-04T14:37:00.000-07:00</published><updated>2008-09-04T14:44:52.220-07:00</updated><title type='text'>ಧರೆಗೆ ಬಂದ  ಪುಟಾಣಿ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಮೊಗ್ಗು (ಭಾಗ-ಹನ್ನೆರಡು)</title><content type='html'>ನಾವು Dodgecity ಆಸ್ಪತೆ ತಲುಪಲು ಏಳೆಂಟು ನಿಮಿಷ ಹಿಡಿದಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ...&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಡಾಕ್ಟರ್ಗಳು ಮಾರ್ಟೀನಾಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಶುರು ಮಾಡಿ ನಾವು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತಲುಪುವ ವೇಳೆಗೆ ಏನೇನು ರೆಡಿ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೂಚನೆ ಕೂಡಾ ರವಾನಿಸಿದ್ದರು&lt;br /&gt;ಇಳಿದ ಎರಡು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲೇ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಆಸ್ಪತೆ ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ನಲ್ಲೇ ಟ್ರೀಟ್ಮೆಂಟ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಫಲವಾಗಿ ಅವಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ಣೆಗಳಿಗೆ ಕ್ಷೀಣ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುವಂತಾದಳು ಅಷ್ಟೊತ್ತು ಅವಳೊಂದಿಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚೆ ಇರಲು ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಂತರ ಡಾಕ್ಟರ್ ನನ್ನನ್ನು ಒಳಕರೆದು ವಿವರಿಸಿದರು&lt;br /&gt;she is feeling a bit of pressure and lower back pain, and a very unconfortable pain in her vagina, with her bones...yes...pelvic bones... it seems its hurting a lot... and she is feeling unconfortable lying down. But mostly she is pretty shaken up emotionally...."ಎನ್ನುತ್ತಾ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"we wait normally as she has just finished 26 weeks... but this is a special case with her broken shoulder...and feet...and all the blood loss...you know...its complicated..."ಎಂದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಾ " please give us five minutes... to decide..." ಅನ್ನುತ್ತಾ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು&lt;br /&gt;ನಾನು ಜಾನ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ Dodgecity ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಜೇ ಅನ್ನು ಪಿಕ್ ಅಪ್ ಮಾಡಲು ತಿಳಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;ಲೀ ಇನ್ನೂ ತಲುಪಿಲ್ಲವೆಂದು ಆತಂಕ ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಕಲೀಗ್ ಟೋಬಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ವಿಶಯ ತಿಳಿಸಿದೆ ಅವಳು any time ನಲ್ಲಿ help ಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗಿರುವಂತೆ ಹೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ Doctor ಗಳು ಮಾರ್ಟೀನಾಗೆ operate ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರು&lt;br /&gt;ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಗು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಮಗುವಿನ ಅಪ್ಪ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾನಾದರೂ ಜಾನ್ ಇಲ್ಲಿ ತಲುಪುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನು ತಾನು ಆದಷ್ಟೂ ಬೇಗ ಬರುತ್ತೇನೆಂದೂ ನೀನು ಈ ಕಷ್ಟದ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕೆಂದೂ ನನ್ನನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡ ನರ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟ ಉಡುಗೆ ಟೊಪ್ಪಿ ತೊಟ್ಟು ಆಪರೇಶನ್ ಥೇಟರ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಯಾಕೋ ಇಂದಿನ ಮನೋಹರ ಬೆಳಗು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತಲೆ ಕೊಡವುತ್ತಾ ಒಳಹೋದೆ ಮಾರ್ಟೀನಾ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನಗನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು&lt;br /&gt;ನಾನು ಅವಳ ತಲೆ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ 'every thing will be ok honey...&lt;br /&gt;very soon you will be mom... good luck'ಅಂದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮುಂದಿನ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟಾಣಿ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿದ್ದ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಮಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-360548094006531559?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/360548094006531559/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=360548094006531559' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/360548094006531559'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/360548094006531559'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/09/blog-post.html' title='ಧರೆಗೆ ಬಂದ  ಪುಟಾಣಿ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಮೊಗ್ಗು (ಭಾಗ-ಹನ್ನೆರಡು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-4487877912087743833</id><published>2008-08-26T01:24:00.000-07:00</published><updated>2008-08-26T01:33:19.097-07:00</updated><title type='text'>ಆಕಾಶ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ... (ಭಾಗ-ಹನ್ನೊಂದು)</title><content type='html'>ನಿರಾಸೆಯ ಪಾತಾಳ ಕೂಪದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದು....&lt;br /&gt;ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂಥದ್ದನ್ನು  ನಂಬುತ್ತೀರಾ....&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಸೆಲ್ ಪೋನ್!!!&lt;br /&gt;ರಿಂಗ್ ಟೋನ್ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿ ಧ್ವನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ...?&lt;br /&gt;ಓ...ನೆಟ್ ವರ್ಕ್ ಈಸ್ ಬ್ಯಾಕ್...&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಆತುರದ ಹಲೋ ಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ  "Hola...puedo hablar con Pablo...?&lt;br /&gt;(ಹೋಲ...ಪುಯೆದೋ ಹಬ್ಲಾರ್ ಕಾನ್ ಪಾಬ್ಲೋ..?) ಕೇಳಿಸಿತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ತುಂಬಾ ಸಹನೆಯಿಂದ ರಾಂಗ್ ನಂಬರ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಈ ನನ್ನ( ರಾಂಗ್) ನಂಬರ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ ಆ spanish ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತಾ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ 911 ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ ಚುಟುಕಾಗಿ ನಾವಿದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವಿವರಿಸಿದೆ ಆ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆಫೀಸರ್ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟರಿ ಚಾರ್ಜ್ ಎಷ್ಟಿದೆ ನೋಡು... ಎಂದಾಗಲೇ ನನಗಾಕಡೆ ಗಮನ ಹೋಗಿದ್ದು ಅದು ಕೊನೆಯ ಗೆರೆ ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನಾನು ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅದುವರೆಗೆ 'ಕೀಪ್ ಟಾಕಿಂಗ್ ಗಿವ್ ಮಿ ಮೋರ್ ಡೀಟೇಲ್ಸ್ ' ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆಫೀಸರ್  `ಸೇವ್ ಯವರ್ ಬ್ಯಾಟರಿ...ವಿ ವಿಲ್ ಕಾಲ್ ಯೂ ಇನ್ ಕೇಸ್ ವಿ ಕಾಂಟ್ ಲೊಕೇಟ್ ಯೂ..' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಲೈನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಉದ್ದವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದು ಕೊಂಡು Thank God..' ಎಂದು ದೇವರನ್ನು ವಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಲೀ  "hey... we made it..." ಅಂತ ಎರಡೂ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಕೂಗಿಕೊಂಡ ನಾನು ಹುಶ್.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅನನನ್ನು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದೆ ಅವಳು ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುವಾ ಎಂದರೆ ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿಯಲು ಆನೆಗಳ ಭಯ.ನಾನಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದಲೇ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಜಂಪ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ಅವಳೀಗೇನಾದರೂ ಹರ್ಟ್ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನಾ ಅಂತ ಆತಂಕ...ನಾವಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ  ಸಣ್ಣ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಯೂ ಅಸಾದ್ಯವಾಗಿರುವಂಥಾ ಪ್ರಸಂಗ ಎದುರಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಂತೂ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ&lt;br /&gt;ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಿ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;She was sinking!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಯನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಯಿಂದ ಅದುಮಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಎದುರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದೆ ಎರಡೂ ಆನೆಗಳೂ ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಕದಲದೆ ಆರಾಮ ವಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದವು&lt;br /&gt;ಅವು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆಯಾ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ ತೊಡಗಿದೆ&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಪೆಟ್ಟು ಬಿತ್ತು&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಎಳೆದುಹೋಗಿ ಸ್ಟಿರಿಂಗ್ ವೀಲ್ ಗೆ ತಲೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಯಾವ ಕಡೆಯ ರಸ್ತೆಯಿಂದ help ಬರುತ್ತದೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ ಸಹಾಯ ಬರುತ್ತಿದೆ ಅಂತಲೋ ಏನೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಜೀರುಂಡೆಯೊಂದು ಕೂಗುವ ನವಿರಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂತು ಲೀ "ಮಾಮ್ ಏನದು? cicada ನಾ... ಅಂತ ಕೇಳಿದಅಥವಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ insect ಇರಬಹುದಾ..?" ಅಂತ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಮರು ಪ್ರಶ್ಣೆ ಹಾಕಿದ  ನಾನು ಅದು ಯಾವ insect ಇರಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಕೀಟದ ಶಬ್ದ ಬರು ಬರುತ್ತಾ ಜೋರಾಯಿತು!&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಸೆಲ್ ಪೋನ್ ಕೂಗಿತು ನಾವಿದ್ದ ಲೋಕೇಶನ್ confirm ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು ಮತ್ತೆರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಒಂದು ಸುತ್ತಲಾರಂಭಿಸಿತು ಸುಮಾರು ಐದು ನಿಮಿಷ ಸಾಕಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲೇ ಅವರು ಸುತ್ತುತ್ತಿರಬೇಕು&lt;br /&gt;ನನಗೆ ಈ ಚರ್ಯೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ಬೇಗ ಬಂದು ಮಾರ್ಟೀನಾನ್ನ  ನಮ್ಮನ್ನ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗ ಬಾರದೇ ಅಂತ ತಹತಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಉಹುಂ... ಅವರು  ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರಲಿಲ್ಲ ಅವರದ್ದು ಏನು ಪ್ರೊಸೀಜರ್ರೋ.. ಅಂತ ನನಗೆ ನಾನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಲೀ "ಮಾಮ್ ಲುಕ್.." ಅಂತ ಕೂಗಿಕೊಂಡ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆನೆ ಮೇಲಕ್ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಕೊಂಡಿತು ಇನ್ನೊಂದು ಆನೆಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಮದ್ದು ಸಿಕ್ಕಿದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಆನೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅದಕ್ಕೇನೂ ನೋವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಲೀ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಮಾಡಲು ಸೇಫ್ ಅಂತ ಬೆಳಕು ಹಾಯಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನಂತರ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದರು ಮೊದಲು wildlife conservation ನ expert ಆನೆಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಉಳಿದವರಿಗೆ "go ahead' ಸಿಗ್ನಲ್ ಕೊಟ್ಟ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ paramedics ನಮ್ಮ ಕಾರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರು&lt;br /&gt;ಮುಂದಿನ ಐದು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟೀನಾಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಪೇಶಂಟ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿದ್ದುದರಿಂದ ಲೀಯನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾದ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಜನ ಸಂಚಾರವಿಲ್ಲದ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆ?&lt;br /&gt;ಕೊನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಾನು ಮಾರ್ಟೀನಾಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;ನನಗೇಕೋ ಅದು ಸರಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಪರಿಚಿತರಾರೂ ಇಲ್ಲದೆ ಪಾಪದ ಹುಡುಗಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೇ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟೆ&lt;br /&gt;ಅವಳನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಕಳುಹಿಸಲು ನನಗೆಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತೆಂದರೆ ಈ  ಏರ್ ಲಿಫ್ಟಿಂಗ್ ನೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಇನ್ಶ್ಯೂರೆನ್ಸ್ ಕವರ್ ಬಹುಷಃ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಏನು ಮಾಡುವುದು ಅಂತ ವಿಚಾರಿಸಲೂ ತಲೆಗೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಸಂಕಟ ನೋಡಲಾರದೇ ಆ ವನ್ಯ ಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಅಧಿಕಾರಿ ಆನೆಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯಲು ತಮ್ಮ ವಾಹನ ಬರುವುದೆಂದೂ ಲೀಯನ್ನು ತಾವು ಬೇಕಾದರೆ&lt;br /&gt;ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆಂದೂ ಸೂಚಿಸಿದರು ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ 'let me go son'ಅಂತ ಲೀಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;ಲೀ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ "ಡೋಂಟ್ ವರಿ ಮಾಮ್ ಐ ವಿಲ್ ಬಿ ಆಲ್ ರೈಟ್.." ಅನ್ನುತ್ತಾ ಆಫೀಸರ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ&lt;br /&gt;'ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅ ಲಾಟ್ ಸನ್' ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ನಾನು ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಬಾಗಿಲು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ&lt;br /&gt;" ಡೋಂಟ್ ವರಿ ಅಬೌಟ್ ಯುವರ್ ಕಾರ್ ಐ ವಿಲ್ ಗೆಟ್ ಇಟ್ ಟೋಡ್.." ಅಂತ  ಆ ಆಫೀಸರ್ ಕೂಗಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು&lt;br /&gt;ಉಫ್..! ನನ್ನ ಕಾರನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-4487877912087743833?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/4487877912087743833/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=4487877912087743833' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4487877912087743833'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4487877912087743833'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/08/blog-post_26.html' title='ಆಕಾಶ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ... (ಭಾಗ-ಹನ್ನೊಂದು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-3873418410372750323</id><published>2008-08-18T09:29:00.000-07:00</published><updated>2008-08-18T09:39:16.585-07:00</updated><title type='text'>ಆರಿಹೋಯಿತೆ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣಿನ ಬೆಳಕು...? (ಭಾಗ-ಹತ್ತು)</title><content type='html'>ನಾನಾಗ  ಒಂದು ರೀತಿ ಅರ್ಧಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆನೆನ್ನಬೇಕು ಒಂದು ಗಳಿಗೆ ನಾನು ಸ್ಟಿರಿಂಗ್ ವ್ಹೀಲ್ ಹಿಡಿದಿದ್ದೇನೆಂಬುದು ನೆನಪಲ್ಲಿ ಇದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲೋ ಹಾರಿ ಹೋಗಿದೆ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೆಣೆಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಳೆಂದು ಗೊತ್ತು ಆದರೆ ಮನಸ್ಸುಎನೂ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ ಬಹುಷಃ ಆಗ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತೇನೋ... ಅವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು...ಅಥ್ವಾ ನಡೆದ ದುರಂತವನ್ನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾ ಇತ್ತಾ...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ತನ್ನ ಕಂದು ಕಣ್ಣುಗಳ ತುಂಬಾ ಭಯಮಿಶ್ರಿತ ಕುತೂಹಲ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಮರ ಸೀಳಿದ ವಾಸನೆ...!ಹೊಸ ಪೈನ್ ವಾಸನೆ ನನಗೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಇಷ್ಟ ಆದರೆ ಈಗ ಮೂಗು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ ಜೊತೆಗೆ ಒಂಥರಾ ಕೆಸರು ಮಿಶ್ರಿತ ಆಲಿಕಲ್ಲಿನ ವಿಚಿತ್ರ ವಾಸನೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಮರದ ಚೂರುಗಳು ವಿರೂಪಗೊಂಡ ಏನೇನೋ ಸಾಮಾನುಗಳು...ಮುರಿದ ಪ್ಲೇಟುಗಳೂ ಸ್ಟೀಲಿನ ಕುಕಿಂಗ್ ಪಾಟುಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿದವು ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್ ಸೈಜಿ ನ ರೆಫ್ರಿಜಿರೇಟರ್ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಬ್ರೆಡ್ ತುಂಡನ್ನು ಹಿಸುಕಿದಂತೆ ಹಿಸುಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ವಾಶಿಂಗ್ ಮಿಶೀನ್ ಡ್ರೈಯರ್   ಗಳು ರಸ್ತೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವು ಯಾರ್ಯಾರ ಮನೆಯ ಸಾಮಾನುಗಳೋ...ಎಷ್ಟು ಆಸ್ಠೆಯಿಂದ ತಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡವುಗಳೋ...ಆ ಸಾಮಾನುಗಳ ಕಂತುಗಳನ್ನಾದರೋ ಪೂರ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದರೋ ಇಲ್ಲವೋ... ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ,ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಗೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ  ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಯಿಂದ ಯಾರ್ಯಾರು ಕೊಟ್ಟ ಉಡುಗೊರೆಗಳೋ...&lt;br /&gt;ರಸ್ತೆ ಪೂರ್ತಿ ಇಂಥಾ ದೃಶ್ಯಗಳೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ನಾನು ಕಾರು ಹುಷಾರಾಗಿ ಓಡಿಸಿದರೂ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ  ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಟೈರುಗಳೂ ಪಂಕ್ಚರ್ ಆದವು ಆದರೂ ನಾನು ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ ಓಡಿಸಿದೆ joy ದಾಟಿ Mulliville ಸಮೀಪಿಸಿದೆವು ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಮೈಲು ಬಂದಿದ್ದೆವು ಅಷ್ಟೇ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಎಕೋ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ನಾನು ಲೀ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಹೇಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಲೀ `ಶಿ ಈಸ್ ಬ್ರೀದಿಂಗ್...ಡೋಂಟ್ ವರಿ' ಅಂದ ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆ ಹುಡುಗನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು ಹಲ್ಲು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಾರು ಓಡಿಸಿದೆ Bucklin ಕೂಡಾ ದಾಟಿದೆವು ಮತ್ತೂ ಹತ್ತು ಮೈಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿದಂತಾಯಿತು ನನಗೇಕೋ ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಕಾರು ಷೋಲ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ತೊಗೊಂಡು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮಾರ್ಟಿನಾನ್ನ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆ ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳ ಹೊಳಪು ಮಾಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ದಳದಳ ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯಿತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದೆನೇ  ಗೆಳತೀ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೀವ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸುಮ್ಮನೆ ಬಂದು ಮುಂದೆ ಕೂತು ಕಾರು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ ನನ್ನ ಯೋಚನಾ ಶಕ್ತಿ ಪೂರ್ತಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಮನಸ್ಸು ಮರದ ಕೊರಡಾಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮತ್ತೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಸುಮ್ಮನೆ ಮೂಕಳಂತೆ ಕಾರು ಓಡಿಸಿದೆ ಲೀ ಮಾತ್ರ ಅವಳು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೋ ಇಲ್ಲವೋ ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ತನ್ನ ಫೇವರೆಟ್ ಕಾರ್ಟೂನುಗಳ ಸ್ಟೊರಿಗಳನ್ನೂ ಮದ್ಯ ಮದ್ಯ ಇದು ಬೇಬಿ ಗೋಸ್ಕರ ಎನ್ನುತ್ತಾ  ತಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಕಲಿತ ನರ್ಸರಿ ರೈಮುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದ ನಡು ನಡುವೆ ಡೋಂಟ್ ವರಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಅಂತ ಬೇರೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತೂ Ford ದಾಟಿದೆವು Thank God... ಇನ್ನೇನು Dodge city ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇಲ್ಲ ನಮ್ಮBad luck ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮುಗಿಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;US-400 west ಮೇಲೆ ಏನೋ ಅಪಘಾತವಾಗಿರಬೇಕು ಟ್ರ್ಯಾಫಿಕ್ ಪೂರ್ತಿ jam ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮೈಲಿ ಉದ್ದದ jam!!!&lt;br /&gt;ಇದು clear ಆಗುವುದು ಯಾವಾಗ...?&lt;br /&gt;ನಾನು Freeway ಬಿಟ್ಟು ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ exit ಆದ 123 north road ತೊಗೊಂಡೆ ಯಾವಾಗಲೋ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ನೆನಪು.... 123 north road ಮೇಲೇ ಹೋದರೆ ಅದು Spearwill town ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ 50 west hit ಮಾಡುತ್ತೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು ಒಂದು ಸಾರಿ 50 west ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ನೇರವಾಗಿ Dodge city ತಲುಪಿಬಿಡಬಹುದು...&lt;br /&gt;ಅದೆಲ್ಲಾ farm land .ಸುತ್ತಲೂ ಹೊಲಗಳು ಇರಬೇಕು ತಂಪಾಗಿ ಮೆಲುವಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಆಹಾ..ಈ ಹೊಸ ಗಾಳಿ ಕುಡಿದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಯ್ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ&lt;br /&gt;ಈ Freeway ಗಳ ಸಹವಾಸವೇ ಬೇಡ&lt;br /&gt;ಅಬ್ಬ ಅಂತೂ 123 ರಸ್ತೆ ಮುಗಿಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ good...&lt;br /&gt;ಅಗೋ ಅಲ್ಲಿ train track ಕಾಣುತ್ತಿದೆ&lt;br /&gt;ಓ...ಸದ್ಯ ಇನ್ನೇನು 50 west ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತದೆ&lt;br /&gt;ನಾನು ಹುರ್ರೇ...ಅಂತ ಕೂಗುವುದೇ ಬಾಕಿ.&lt;br /&gt;correction line road ಎಂಬ  ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಸ್ತೆ  123 ಅನ್ನು N 50w ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ&lt;br /&gt;ಲೀ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ" mom watch out...!" ಅಂತ ಕೂಗಿದ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ರಸ್ತೆ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದದು ಎರಡು ಆನೆಗಳು!&lt;br /&gt;ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆ ಪೂರ್ತ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನಂತೆ ತಣ್ಣಗೆ ಕೂತಿದ್ದವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಕಟ್ಟಿ ಹೋಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗಂಟಲಿನ ತೇವ ಆರಿ ಹೋಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ಏನೋ Elephant...Elephant... ಅಂತ ಉತ್ಸಾಹವಾಗಿ ಕೂಗಲು ಹೊರಟ ನಾನು ತತ್ ಕ್ಷಣ 'ಹುಶ್...." ಅಂತ ಅವನನ್ನು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;**********&lt;br /&gt;ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆ ಚಿಕ್ಕ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡೂ ಹೊಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳು ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು??&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂದು ಬಂದರೆ....?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸ್ಟಿರಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಟ್ಟು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಅಳುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಲೀ " ಶೇಮ್ ಮಾಮ್ ಶೇಮ್...ಬಿಗ್ ಗರ್ಲ್ಸ್ ಡೋಂಟ್ ಕ್ರೈ..." ಅಂದ&lt;br /&gt;ಒಂದೆರಡು ಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು"ವೆರಿ ಸಾರಿ  ಮಾಮ್ ....ಐ ವಾಸ್ ರೂಡ್..." ಅಂತಾನೂ ಅಂದ&lt;br /&gt;ನಾನು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿಸದಿರುವುದು ನೋಡಿ ತಾನು ಅನಿಮಲ್ ಪ್ಲ್ಯಾನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡಿದ ಪ್ರೋಗ್ರ್ಯಾಂ  ನೆನಪಿಸಿ ಕೊಂಡುಪಿಸು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾರ್ಟೀನಾಗೆ ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದ ಆಗಲೇ ನಾನು ಮಾರ್ಟೀನಾಳ ಕೆನೆ ಬಣ್ಣದ ಸ್ಕರ್ಟ್ ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡೂ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು ಒಣಗಿದ್ದ ತುಟಿಗಳು ಎನೋ ತೊದಲುತ್ತಿದ್ದವು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಕೂದಲು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣವೆನೆಸಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಜೋರಾಗಿ ತಲೆ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಳುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಏನು ಮಾಡಲೀ....?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-3873418410372750323?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/3873418410372750323/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=3873418410372750323' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3873418410372750323'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3873418410372750323'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/08/blog-post_18.html' title='ಆರಿಹೋಯಿತೆ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣಿನ ಬೆಳಕು...? (ಭಾಗ-ಹತ್ತು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-503873695206176018</id><published>2008-08-07T14:43:00.000-07:00</published><updated>2008-08-07T15:38:13.814-07:00</updated><title type='text'>ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು...(ಭಾಗ-ಒಂಭತ್ತು)</title><content type='html'>ನಾನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎದ್ದು ಆ ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಂದಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಾ ಸುತ್ತಲೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದೆ ಎದೆ ಧಸಕ್ ಅಂದಿತು...&lt;br /&gt;ಟಿ.ವಿಯಲ್ಲೋ ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲೋ ಇಂಥಾ ಅವಘಡಗಳಾದರೆ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಮುರಿದ ಗೋಡೆಗಳು&lt;br /&gt;ಮುಂತಾದ rubble ತೋರಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;There was no house, nothing left!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ಒಂದು ಗಳಿಗೆ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;ಕೆಲ ನಿಮಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;ಈಗ ಏನೂ ಇಲ್ಲ!!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿ ಕಣ್ಣೀರು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಎದೆ ಹಿಡಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕೈ ಕಾಲು ಗಳೆರಡೂ ಥರ ಥರ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇದೆಲ್ಲಾ ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು...ಬೇಗ ಎಚ್ಚರವಾಗಲಿ...ನಾನು ನನ್ನ ಗುಲಾಬಿಬಣ್ನದ ಚೆರ್ರಿ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡೇ ಏಳುವಂತಾಗಲೀ ಎಂದು ಸುಳ್ಲು ಸುಳ್ಳೇ ಹಾರೈಸಿದೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇಲ್ಲ ಇದು ಕೆಟ್ಟ ಕನಸಲ್ಲ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವ&lt;br /&gt;ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದೀವಲ್ಲಾ thank lord...ದೇವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿದೆ ನಾನು ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭಯ ದುಃಖ ಮರೆತು ತಕ್ಷಣ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಹೌದು i can't afford to cry like this...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು my brave boys ಅಂತ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿದೆ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಳ ತಲೆ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೇನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದೆ&lt;br /&gt;ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜೇ ಎದ್ದು ತನ್ನ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪೆನ್ ಟಾರ್ಚ್ ನಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಒಮ್ಮೆ ಬೆಳಕು ಹಾಯಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಗರಾಜ್ ನ ಒಂದು ಗೋಡೆಯ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಭಾಗ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಗೇ ಕುಸಿದದ್ದು ಉಳಿದು ಕೊಂಡಿದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು ಜೇ ಅದರೆಡೆಗೆ ಹೋದವನು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ ಮಾಮ್ ಕಮ್ ಹಿಯರ್ ..ಲುಕ್ ಯುವರ್ ಕೊರೊಲಾ ಈಸ್ ಲಕಿ...'ಮಾರ್ಟೀನಾಳನ್ನು ಲೀಯ ವಶಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ ನನ್ನ ಕೊರೋಲ ಕಾರು ಉಳಕೊಂಡಿತ್ತು! ಜೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೊರೋಲಾ ಲಕ್ಕಿಯೋ ಅಥ್ವಾ ನಾನು ಲಕ್ಕಿನೋ...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಜೇ ಕಾರನ್ನು ಗೋಡೆಯ ಅಡಿಯಿಂದ ಹೊರತರಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಅಂತ ನೋಡಿದೆವು ಆಗಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಹತ್ತಿರ ಕೂತೆ ಲೀಯ ವಾಟರ್ ಬಾಟಲಿನಿಂದ ಅವಳ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರು ಹನಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡಿದಳು ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ ಅದಕ್ಕವಳು my back is paining...lower stomach...ufffff"ಎಂದೇನೋ ತೊದಲಿದಳು ನಾನು 'ಟೇಕ್ ಕರೇಜ್ ಹನಿ ನಿನಗೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲಾ' ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲೆತ್ನಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವಳೆಂಥಾ ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿಯೆಂದರೆ ಇಂಥಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ 'i lost your gown i'm sorry...i'm really sorry...' ಅಂತ ಕೊರಗುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು...ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಈಗ ಗೌನ್ ವಿಚಾರ ಮಾತಾಡುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಜೇ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು firemen ಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಾರನ್ನು ಗೋಡೆಯಡಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನನ್ನ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಜೊತೆ ಮನೆಯ ,ಕಾರಿನ ಕೀ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಕೀ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟವಾಯಿತು ಆದರೆ ಏನೂ ಮಾಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಜೇ ಗೆ ಕೀಗೊಂಚಲು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ ಅವನು ಕಾರು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ&lt;br /&gt;ನಾನೂ ಮತ್ತು ಜೇ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಳನ್ನು ಹುಷಾರಾಗಿ ಕಾರಿನೊಳಗೆ ಕೂರಿಸಿದೆವು ಸದ್ಯ ಆ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುವುದು ತಪ್ಪಿತು firemen ಗೆ ಫಸ್ಟ್ ಏಡ್ ಬರುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ ಅದರಿಂದ ಮಾರ್ಟೀನಾಳ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವರುಗಳು ಬೇಗ paramedics ಬರುತ್ತಾರೆಂದು ಹೇಳಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟಿನಾ ಸಣ್ನಗೆ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯಿತು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಮನೆಗಳವರೆಲ್ಲಾ ಟಾರ್ಚುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಲು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದವರುನಮ್ಮ ಬಳಿಗೂ ಬಂದು ಮಾತಾಡಿಸಿದರು ಮಾರ್ಟಿನಾಗೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ Medical help ಸಿಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಎಲ್ಲರ ಸಲಹೆಯಾಗಿತ್ತು ಜೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ Medics ಇದ್ದರೆ ಕರೆತರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೊರಗೆ(?) ಹೋದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು...&lt;br /&gt;ನನಗೆ ಸಹನೆ ಮೀರಲಾರಂಭಿಸಿತು ನಾನೇ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು ಹೀಗೆ paramedics ಬರುತ್ತಾರೆಂದು ಅವರು ಬರುವವರೆಗೆ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕೂರಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಮತ್ತೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಕಾದೆ ಯಾವ ಪವಾಡವೂ ಘಟಿಸಲಿಲ್ಲ ಮಾರ್ಟೀನಾಳ ನರಳಿಕೆ ಜೋರಾಯಿತು&lt;br /&gt;ಸ್ವತಃ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತ ನನ್ನ ಅನುಭವವೂ ಯಾಕೋ ಕೈ ಕೊಡುತ್ತದನ್ನಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು&lt;br /&gt;ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡೋಣವೇ..? ನನ್ನ ಗೈನಿಕ್ ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡೋಣವೇ...? 911 ಗೆ? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸಿದೆ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ನಿಂದ ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ತೆಗೆದಾಗ ನೆನಪಾಯಿತು ಸಿಗ್ನಲ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹುಚ್ಚು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಏನನ್ನೋ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಂಡವಳಾಗಿ ಲೀ ಅನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದೆ'ಲಿಸನ್ ಲೀ... ಮಾರ್ಟೀನಾ ಅಂಡ್ ಬೇಬಿ ಆರ್ ಇನ್ ಟ್ರಬಲ್ ವಿ ಹ್ಯಾವ್ ಟು ಗೆಟ್ ಟು ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ ASAP...ಕ್ಯಾನ್ ಯು ಟೇಕ್ ಕೇರ್‍ ಆಫ್ ಮಾರ್ಟೀನಾ ವೈಲ್ ಐ ಡ್ರೈವ್...?&lt;br /&gt;ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಲೀಯ ಮುಖ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ 'ಕಮಾನ್ ಕ್ವಿಕ್...'ಎಂದು ನಾನು ಅವಸರಿಸಿದೆ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡವನು ಬಾಯಿ ಗಪ್ಪೆಂದು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಕಾರು ಓಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ ಯಾವ ಕಡೇಗೆ ಹೋಗುವುದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮೂರು ಗ್ರೀನ್ಸ್ ಬರ್ಗ್ ನ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ನೆಲಸಮವಾಗಿರುತ್ತದೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ ಇನ್ನುಳಿದದ್ದು Pratt ಅಥವಾ Dodge city. ನಮಗೆ ಹತ್ತಿರದ Haviland ನಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥ್ವಾ Mullinville ನಲ್ಲಾಗಲೀ ಮಾರ್ಟೀನ್ನಗೆ ಬೇಕಾದ expert help ಸಿಗುತ್ತದೆಂದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;Pratt ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೇವಲ ಮೂವತ್ತೂ ಚಿಲ್ಲರೆ ಮೈಲಿ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ 35-40 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಬಿಡಬಹುದು Dodge city ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರ ಸುಮಾರು 45 ಮೈಲಿ ಒಂದು ಗಂಟೆಯೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗುವುದು? Prattಗೆ ಹೋಗಲು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆತಿರುಗಬೇಕು...Dodge city ತಲುಪಲು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ತಿರುಗಬೇಕು...&lt;br /&gt;ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ನಿಜ Dodge city ದೊಡ್ಡ ಊರು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು Experts ಇರುತ್ತಾರೆ....ಇಲ್ಲಾ...Pratt ಗೆ ಹೋದರೇ ಒಳ್ಳೇದಿತ್ತೇನೋ....ಎಂಥಾ Expert ಆಗಲೀ ಸಮಯ ಮಿಂಚಿದ ಮೇಲೆ ಏನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತೆ..?ಜೊತೆಗೆ ಮಾರ್ಟೀನಾಳ ಈ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕಂಡೀಶನನ್ನು ಇನ್ಶ್ಯೂರೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿ ಹೇಗೆ ಟ್ರೀಟ್ ಮಾಡತ್ತೆ ಅಂತಾನೂ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಎರಡೂ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಒಂದು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರ ಎರಡು ಜೀವಗಳ ಜೀವನದ ಗತಿಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿಬಿಡಬಹುದು...ಏನು ಮಾಡಲೀ....&lt;br /&gt;ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ನಾನ್ಯಾವ ಕಡೇ ಹೋಗುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿರಲಿಲ್ಲಸಿಗ್ನಲಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ದೀಪ ಬಂದಾಗ ಲೀ "mom...take west...towards Dodge city" ಅಂತ ಗಂಭೀರ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಆ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನ ಮಾತನ್ನು ನಾನೇಕೆ ಕೇಳಿದೆ ಅಂತ ಈಗ ಯೋಚಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆನಾನು ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು US-400ನಲ್ಲಿ ಕಾರು ಓಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-503873695206176018?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/503873695206176018/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=503873695206176018' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/503873695206176018'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/503873695206176018'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/08/blog-post.html' title='ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು...(ಭಾಗ-ಒಂಭತ್ತು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2843481216397859773</id><published>2008-07-29T00:25:00.000-07:00</published><updated>2008-07-29T00:37:01.142-07:00</updated><title type='text'>ಬಯಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ......(ಭಾಗ -ಎಂಟು)</title><content type='html'>ಗಾಳಿ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಿಳ್ಳು ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು...&lt;br /&gt;ಇಡೀ ಮನೆ ಅಲುಗಾಡಲು ಶುರುವಾಯಿತು....&lt;br /&gt;'Get down!'ನಾನು ಕಿರುಚಿದೆ ನಾನೂ ಜೇ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೀ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಟಿನಾ ನ್ನ ಹಾಕಿಕೊಂಡು toilet bowl ಅನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಆತುಕೊಂಡು ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತೆವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೆದರಬೇಡಿ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ ಆದರೆ ಆ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತದೆಂಬ ಯಾವ ಭರವಸೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ರೆಪ್ಪೆ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಳಾದರೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಯಾಚಿತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು ಆ ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಹೊಳಪು ಮಾಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕವಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು...ಆದರೆ ನಾವಿದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೇನು ತಾನೇ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು???&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ದೇವರೇ...ಕಾಪಾಡು... ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಆ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಎನೊಂದೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ toilet bowl ಅನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲೀ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಟೀನಾ ರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಾಗ ಕೈ ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸಂಕಟದ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಈ ಮುಂಚೆ ಯಾರಾದರೂ ಇಂಥದೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಿದ್ದರೆ 'how silly..!' ಅಂತ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗೆನ್ನುಸುತ್ತಿಲ್ಲ.....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಧಮ್... ಧಡಮ್.. ಧಡ್.. ಧಡ್.. ಕಿರ್...ಕಿರ್‍...ಅಷ್ಟೇ...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಎದ್ದು ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದವು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಶ್ರಮದ ದುಡಿಮೆ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕನಸು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಮನೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;ಹೊ-ರ-ಟು ಹೋ-ಯಿ-ತು&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ,ಏನೊಂದೂ ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು.........&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳಿರುತ್ತದೆಯೇ ಅಂತ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕಣ ಕಣ ಕೂಡಿಸಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಮಾತು ನಿಜ ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕೊರೆವ ಗಾಳಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುತ್ತಿತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಮುಖ ಇನ್ನೂ ಕೆಳಗೆ ಹುದುಗಿಸಿದೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಓಡುವ ಟ್ರೈನ್ ಒಂದು ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಹಾದು ಹೋದಂತಾಯಿತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನ್ನ ಕೈಗಳು ತಡವರಿಸಿದವು.......&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಣ್ಣು ಕುರುಡಾಯಿತು.....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿದ್ದು ಆ ಸದ್ದಿನಲ್ಲೂ ಕೇಳಿಸಿತು.....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;toilet tank ಮೇಲೆದ್ದು ಹಾರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು 'Lord! Protect my children! Protect Martina..." ನಾನು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಣ್ಣೀರು ಕೆನ್ನೆಮೇಲೆ ಉರುಳುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;ತಲೆ ಗಿರ್ರ್ ಎಂದು ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು......&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಾಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಇದ್ದೆವು...? ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ? ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ? ಸಮಯದ ಲೆಕ್ಕ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು ನನಗಂತೂ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷವೂ ಘೋರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಇರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತಿ ಸಂಕಟದ, ಅತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆದ ಗಳಿಗೆಗಳವು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗಾಳಿ ತನ್ನ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಿತು....&lt;br /&gt;ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯಿತು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೇ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ಕೂತಿದ್ದೆವು&lt;br /&gt;ಗಾಳಿ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೀಸುತ್ತಾ ಜೋಗುಳ ಹಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*********&lt;br /&gt;ನಾವು ದಟ್ಟದರಿದ್ರರಾಗಿ ಬಟ್ಟ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆವು....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2843481216397859773?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2843481216397859773/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2843481216397859773' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2843481216397859773'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2843481216397859773'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/07/blog-post_29.html' title='ಬಯಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ......(ಭಾಗ -ಎಂಟು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2443867108218792476</id><published>2008-07-15T16:21:00.000-07:00</published><updated>2008-07-17T10:36:58.519-07:00</updated><title type='text'>ವೂಊ..ಊ..ಊ...   ವೋ...ಓ...ಓ..  ವು..ವು..ವೂ.(ಭಾಗ-ಏಳು)</title><content type='html'>ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಆಲಿಕಲ್ಲು ಬೀಳುವುದು ನಿಂತಿತು ಗಾಳಿ ಸಿಳ್ಳಿಡುತ್ತಿತ್ತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೂಊ..ಊ..ಊ... ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೋ...ಓ...ಓ... ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವು..ವು..ವೂ... ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗಾಳಿ ಒಮ್ಮೆ ದಯಾನೀಯವಾಗಿ ಗೋಗೆರೆದರೆ ಮರುಘಳಿಗೆ 'ನನ್ನೆದುರಿಗೆ ಬಂದು ನೋಡು ನಿನ್ನನ್ನ ಹೇಗೆ ತರೆದು ಬಿಸಾಕುತ್ತೇನೆ ಅಂತ...ಎಂದು ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಲೀ ತನ್ನ ಕಂದು ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು `ಮಾಮ್...' ಅಂತ ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡಿದ ಅವನ ಮುಖ ಬಿಳುಚಿ ಕೊಂಡಿತ್ತು ಅವನ ಪುಟಾಣಿ ಮೈ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನಾನು ಅವನ ಸುತ್ತ ಕೈ ಹಾಕಿ 'ಇಟ್ ವಿಲ್ ಬಿ ಓ.ಕೆ ಸನೀ...' ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದೆ "ಮಾಮ್... ಜೇ..." ಅಂತ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ ಅವನು.ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತೂ ಇವನು ತನಗೇನಾದರೂ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆಂದು ಹೆದರಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಐ ವಾಸ್ ಸೋ ರಾಂಗ್..! ಅವನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದುದೆಲ್ಲಾ ಜೇ ಬಗ್ಗೆ....ತನ್ನ ಬಿಗ್ ಬ್ರೋ ಬಗ್ಗೆ...ಅಂಥಾ ತಳಮಳದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಬಂತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಾಗೇ ಎರಡು ಘಳಿಗೆ ನಿಂತಿರಬೇಕು ನಾನು...ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ 'ಮಾಮ್...ಓಪನ್ ದ ಡೋರ್..." ಎಂಬ ಕೂಗು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂತು ನಾನು ಸುಮ್ಮನೇ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದೆ ಲೀ ನನ್ನ ತೋಳು ಜಗ್ಗಿ "ಮಾಮ್ ಜೇ... ಯೆಸ್ ಅದು&lt;br /&gt;ಜೇ ನೇ...ಪ್ಲೀಸ್...ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ನೋಡಮ್ಮಾ..." ಅಂತ ನನ್ನನ್ನು ಜಗ್ಗುತ್ತಾ ಕೂಗತೊಡಗಿದ ನಾನು ಅವನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂದು ಆಲಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಗಾಳಿ ಸಿಳ್ಳಿಡುವ ಸದ್ದು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೂಊ..ಊ..ಊ... .....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೋ...ಓ...ಓ.. ......&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವು..ವು..ವೂ.. .....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಡುವಲ್ಲಿ ಮಾಮ್ ...ಓಪನ್ ದ ಡೋರ್...'&lt;br /&gt;ಹೌದು ಅದು ಜೇಯ ದನಿಯೇ ....&lt;br /&gt;ಅಂತೂ ನನ್ನ ಜೇ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತುದಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೆ.ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಎದೆ ಒಡೆಯುವಂತಾಯಿತು.ಜೇಯ ಕೈ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ರಕ್ತ...ಜೊತೆಗೆ ಅವನು ಕರೆತಂದಿದ್ದು ಅರೆಪ್ರ ಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾರ್ಟೀನಾ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಳ ಎಡ ಭುಜ ಮುರಿದು ಹೋಗಿತ್ತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಎಡಗಾಲಿನಪಾದ ಅಪ್ಪಚ್ಚಿಯಾಗಿತ್ತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವಳೆಷ್ಟು ರಕ್ತದ ಉಂಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳೆಂದರೆ ಅವಳ ಸದ್ಯದ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳೀಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲಿಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲೂ ಸಾದ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿಕೊಂಡು ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಫಸ್ಟ್ ಏಡ್ ಕಲಿತ ಜೇ ಅವಳ ಭುಜ ಮತ್ತು ಪಾದಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಅಷ್ಟಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಲೀ ತನ್ನ ವಾಟರ್ ಬಾಟಲಿನಿಂದ ಮಾರ್ಟೀನಾಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಮಾರ್ಟಿನಾಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೀಗ ಎಷ್ಟು ವಾರದ ಪ್ರೆಗ್ನೆನ್ಸಿ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಗೇನಾದರೂ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆಯೇ ಎಂದು ನನಗೆ ಆತಂಕ ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಸಲಿಗೆ ಇವಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಕಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ...? ಸುಮಾರು ಒಂದು ಘಂಟೆ ಹಿಂದೆ ಅವಳು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು..ನಾನು ಇದೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ತಾನು ಫ್ರೆಂಡ್ ಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ನೆಲ ಕಚ್ಚಿದ ಓಕ್ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಳೆಂದು ಅವಳನ್ನು ಮರದ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿ ಎಳೆ ತರಲು ತಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಶ್ರಮ ಪಡ ಬೇಕಾಯಿತೆಂದು ಜೇ ಹೇಳಿದ...ನಾನು ಮುಂದೇನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದೆನಷ್ಟೇ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಅದುರಲಾರಂಭಿಸಿದವು ಚಿಲಕಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಸೆ ಕಟಕಟಾಯಿಸ ತೊಡಗಿದವು ನಾನು ಡೋರ್ ನಾಬ್ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ನೋಡಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಓ...ಗಾಡ್...ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಯಾರೋ ಎಳೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ....ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿದೆ&lt;br /&gt;ಲೀ... ಜೇ...ರಶ್ ಟು ದ ಸೇಫ್ ಪ್ಲೇಸ್...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹೇಗೋ ಮಾರ್ಟೀನಾನ್ನ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಾತ್ ರೂಮಿಗೆ ಓಡಿದರು ಆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ನನಗೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು tornado ಬಂದಾಗ you should pull a mattress over you ಅಂತ.ನಮ್ಮfuton ನ mattress ಅನ್ನು ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಾತ್ ರೂಮಿಗೆ ಎಳೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಜೇ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ಸಣ್ಣಗೆ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಳು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಳ ತಲೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಜೇ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಮತ್ತು ಲೀಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂದು ಕೂರುವುದೆಂದು ಅವಸರವಾಗಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ ಕೊಂಡೆವು ನನ್ನ ಮೈಯಿನ,ಮನದ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ಬಸಿದು ಹೋದಂತಾಗಿ ನಾನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಕ್ಕರಿಸಿದೆ&lt;br /&gt;ಗಾಳಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸಿಳ್ಳಿಡುತ್ತಾ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಘೀಳಿಡುತ್ತಾ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಸಿಡುಕುತ್ತಾ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವ್ಯಗ್ರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೂಊ..ಊ..ಊ... ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವೋ...ಓ...ಓ.. . ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವು..ವು..ವೂ... ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು....)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2443867108218792476?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2443867108218792476/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2443867108218792476' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2443867108218792476'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2443867108218792476'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/07/blog-post.html' title='ವೂಊ..ಊ..ಊ...   ವೋ...ಓ...ಓ..  ವು..ವು..ವೂ.(ಭಾಗ-ಏಳು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2327190308183669569</id><published>2008-06-24T13:45:00.000-07:00</published><updated>2008-07-17T10:23:36.982-07:00</updated><title type='text'>ಆಲಿಕಲ್ಲು ಮಳೆ(ಭಾಗ-ಆರು)</title><content type='html'>ಲೀ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಟಿ.ವಿ ಮುಂದೆ ಕೂತೆ ಛಾನಲ್ ಗಳನ್ನು ಸರ್ಫ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲೋಕಲ್ ನ್ಯೂಸ್ ಛಾನಲ್ ನಲ್ಲಿ thunderstorm bulletin ಕೇಳಿಬಂತು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹುಷಾರಾಗಿರ ಬೇಕೆಂದು ಹೊರಗಡೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಲೀಯನ್ನು ಒಳಕರೆದೆ ಅವನು ಬಂದರೆ ತಾನೇ..?&lt;br /&gt;ನಾನೇ ಎದ್ದು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ "ಲೀ ಇಟ್ಸ್ ವೇಪಾಸ್ಟ್ ಯುವರ್ ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಟೈಮ್ ಒಳಗೆ ಬಾ.." ಅಂತ ಗದರಿ ಅವನನ್ನು ಒಳ ಕರೆತರುವಾಗ ಯಾಕೋ ಗಾಳಿ warm ಅಂಡ್ moist ಆಗಿ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು sprimg strom ಗಳು ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.ಸೋ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. practical ಆಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ&lt;br /&gt;ಅಪ್ಪ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು tornado ಅನ್ನು spot ಮಾಡಿದಾರೆ ಆದ್ರೆ ಅದು ಈಸ್ಟ್ ಕಡೆ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು ಜೊತೆಗೆ ಹುಷಾರು...ಅಂದರು ಅಮ್ಮ "ನೀನು ಜೇ ನ ಯಾಕೆ ಸ್ಲೀಪ್ ಓವರ್ ಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದು" ಅಂತ ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು...ನಾನು ಜೇಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡೋಣವೇ ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಫೋನ್ ಡೆಡ್ ಆಯಿತು. ನಾನು ಟಿ.ವಿ ಕಡೇಗೆ ಓಡಿದೆ ಅದಾಗಲೇ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು ಬಹುಶಃ ಸೆಟಲೈಟ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿದಿರಬೇಕು.ಸೆಲ್ ಪೋನ್ ನೋ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು ಇನ್ನು ಜೇ ಯನ್ನು ಕರೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಹುಡುಗ ,ಬುದ್ದಿವಂತ ಹುಷಾರಾಗಿರುವಂತೆ ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಕೊಡಲಪ್ಪಾ ಅಂತ ಪ್ರೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇರುವಂತೆ ಬೇಸ್ ಮೆಂಟ್ ಇಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಕಿಟಕಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸದ ಬಾತ್ ರೂಮ್ ಸೇಫೆಸ್ಟ್ ಜಾಗವೆಂದು ನನಗನ್ನಿಸಿತು ಲೀಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆ ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದೆ ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಟಾಪ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಅದೇ ಗಳಿಗೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಸಿಟಿ ಹೋಗಿ ಗಪ್ಪನೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಫ್ಲ್ಯಾಷ್ ಲೈಟ್ ತೊಗೊಂಡು ಶೂಸ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ ಲೀ ಕೂಡಾ ಶೂಸ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೊರಗಡೆ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಆಲಿಕಲ್ಲು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಮ್ಮ roof ಗೆ ಸಕತ್ತು ಡ್ಯಾಮೇಜಾಗುತ್ತೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗುತ್ತೆ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿಸುವುದು ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದ ಕ್ಯಾಶ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಜೊತೆಗೆ ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಬ್ಯಾಗ್ ನೇತಾಕಿಕೊಂಡು ಬಾತ್ ರೂಮ್ ಗೆ ಹೋದೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಲೀ ಅವನ ಮತ್ತು ಜೇಯ ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಬ್ಲ್ಯಾಕೆಟ್ಸ್ ನಾನು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಗಿಫ್ಟ್ ಅಂತ ಮಾಡಿದ್ದ ನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬ್ಲ್ಯಾಂಕೆಟ್ ಹೊದ್ದು ಕೂತೆವು ತಲೆ ಮೇಲೇ ಸುತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ roof ಮೇಲೆ ಆಲಿ ಕಲ್ಲು ಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು ಲೀ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಎದೆಗಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆದರಬೇಡವೆಂದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದೆ ಜೇ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೋ... ಮನ ಚಿಂತೆಯ ಗೂಡಾಯಿತು&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2327190308183669569?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2327190308183669569/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2327190308183669569' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2327190308183669569'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2327190308183669569'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/06/blog-post_24.html' title='ಆಲಿಕಲ್ಲು ಮಳೆ(ಭಾಗ-ಆರು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-1890329694697105369</id><published>2008-06-11T10:03:00.001-07:00</published><updated>2008-06-11T12:06:20.864-07:00</updated><title type='text'>ಬ್ಲೂ ಬೆರಿ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಮತ್ತು ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ (ಭಾಗ-ಐದು)</title><content type='html'>&lt;span style="color:#996633;"&gt;(ಇಗೊಳ್ಳಿ ಶಾಂತಲಾ... ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ... ನಿಮಗಾಗಿ...)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಏಳು.ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದು ನನ್ನ ಸೆಲ್ ಪೋನ್ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾರ್ಟೀನಾಳೀಂದ ಮಿಸ್ಸ್ಡ್ ಕಾಲ್ ಇದ್ದುದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಜಾನ್ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ಗೌನ್ ಒಯ್ಯಲು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಗಡಬಡಿಸಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಜೇ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ.ಅವನಿವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮನೆಯ ಕೀ ಒಯ್ಯಲು ಮರೆತಿದ್ದ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವನು ಕೀ ಮರೆತದ್ದನ್ನು ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಳಿದ್ದನಾದರೂ ನಾನು ಶಾಪಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿ ಅವನು ಬಾಗಲಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರ ಬಹುದೆಂದು ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಜಾನ್ ಬಂದಿದ್ದನೇ...? ಕೇಳಿದೆ ಅವನು ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ ತಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಓಡಿದ ಲೀ ಕಲರ್ ಪೇಪರ್ ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೂತ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ನನ್ನ ಗೌನ್ ಅನ್ನು ಓಕ್ ಚೆಸ್ಟ್ ನಿಂ ದ ತೆಗೆದು ಬಟರ್ ಪೇಪರ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿ ಜಾನ್ ಗೆ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ದವಾಗಿಟ್ಟೆ&lt;br /&gt;ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ತೂಗು ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ತೂಗು ಹಾಕಿ ವಿವಿಧ ಕೋನಗಳಿಂದ ಅದರ ಅಂದವನ್ನು ನಿರುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಒಮ್ಮೆ ಕೆಂಪು ಮಿಂಚು ಹುಳುಗಳ ಸಮೂಹದಂತೆ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೊಳೆವ ಚಿಟ್ಟೇಗಳ ಸಡಗರದಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿಯ ಕೆಂಪು ನಾಲಿಗೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಜೇ ಡಿನ್ನರ್ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವನ ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನು ಗಳನ್ನು ತುರುಕಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತಾ ಹೊರಗೋಡಿದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ರಾತ್ರಿ ಡಿನರ್ ಗೆ ನಾನು ಲೀ ಇಬ್ಬರೇ... ಅವನೇನೇನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಅಂತ ಉತ್ತರ ಬಂತು. ಲೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವೀಟ್ ಟೂಥ್ ನನ್ನ ಥರ! ನಗುಬಂತು ಹಿಟ್ಟು,ಬಟರ್ ಮಿಲ್ಕ್ ಬೌಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕಲೆಸಿದೆ ಜೊತೆಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ ,ಚೂರು ಬೇಕಿಂಗ್ ಪೌಡರ್ ಹಾಕಿ ಬೀಟ್ ಮಾಡಿದೆ ಮೃದುವಾದ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಗಳು ತಟ್ಟೆ ಗಿಳಿಸಿ ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತಾ ಲೀ... ಅಂತ ಕೂಗಿದೆ ಬಂಗಾರ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಮಂದವಾದ ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ನ ಸುವಾಸನೆ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ನ ಹಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಸುತ್ತೆಲ್ಲಾ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಫೀಲಿಂಗ್ ಪಸರಿಸಿತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಯಾರೋ ಬಂದ ಹಾಗಾಯಿತಲ್ಲಾ...ಅಂದು ಕೊಳ್ಳೂತ್ತಾ ಮುಂಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದೆ ಜಾನ್ ಇರಬೇಕು...ಆದರೆ ಬಂದಿದ್ದು ಮಾರ್ಟೀನಾ...!ಅರೇ...ಮಾರ್ಟೀನಾ..ಬಾ..ಬಾ..ಜಾನ್ ಬರಲಿಲ್ಲವೇ...? ಅಂದೆ ಅದಕ್ಕವಳು `ಇಲ್ಲ... ಜಾನ್ ಗೆ ಏನೋ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಇದೆ ಅಂತ ಅವನ ಲ್ಯಾಬ್ ನಿಂದ ಕಾಲ್ ಬಂತು ಹೋದ'ಅಂದಳು ನಾನು ಅವಳ ಕೈಗಿತ್ತ ಗೌನ್ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿ ವಾವ್ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನಕ್ಕಳುಓಕೇ...ನಾನಿನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಲವತ್ತು ಮೈಲಿ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ ...ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೊರಟವಳು ಲೀ ಯನ್ನು ನೋಡಿ `ಹೇ ಸ್ವೀಟ್ ಹಾರ್ಟ್... ಹೌ ಆರ್ ಯೂ..." ಅಂತ ನಿಂತಳು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SFAFrVI8xHI/AAAAAAAAAlg/jsXVS5_mLH8/s1600-h/IMG_0102.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210671010834859122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SFAFrVI8xHI/AAAAAAAAAlg/jsXVS5_mLH8/s320/IMG_0102.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; ವೈ ಡೋಂನ್ಟ್ ಯೂ ಹ್ಯಾವ್ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ವಿತ್ ಮೀ ಅಂತ ಲೀ ಅವಳನ್ನು ಪಕ್ಕ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು `ಮಾಮ್ ಮಾರ್ಟೀನಾಗೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಬ್ಲೂಬೆರಿ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಅಂತ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಟ್ಟ ನಾನು ಪ್ರಿಜ್ ನಿಂದ ಬ್ಲೂಬೆರಿ ತೆಗೆದು ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ ಹುಯ್ಯುವಾಗ ಲೀ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಬ್ಲೂಬೆರಿ ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಗುವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ವಿವರಿಸುತಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗು ಬಂತಾದರೂ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ತಡಕೊಂಡೆ.ಲೀ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ 'ಲುಕ್ ಮಾರ್ಟೀನಾ...ಇದರಲ್ಲಿ ಬ್ರೇನ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಅಂಶಗಳಿವೆ ನಿನ್ನಮಗಳು ಬುದ್ದಿವಂತೆ ಆಗಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ...? ಬ್ಲೂಬೆರಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ರೀ ರಾಡಿಕಲ್ಸ್ ಅನ್ನು ಫೈಟ್ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಅಂಶಗಳೂ ಇವೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಹೆಲ್ತ್ ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು...ಸೋ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡದೆ ಪೂರ್ತಿ ತಿನ್ನು ನೀನು ಫಿನಿಶ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿನಗೊಂದು ಚಾಕ್ಲೆಟ್ ಚಿಪ್ ಕುಕೀ ಕೊಡ್ತೇನೆ...' ಅಂತ ನನ್ನ ಸ್ಟೈಲ್ ಕಾಪಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡಿ ನಕ್ಕ ಲೀ. ಮಾರ್ಟೀನಾ ಅಷ್ಟೋತ್ತು ತಡಕೊಂಡಿದ್ದ ನಗು ಹೊರಬಿಟ್ಟಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಾನು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಬ್ಲೂಬೆರಿ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಹಾಕಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ಹುಯ್ದೆ. ಮಾರ್ಟೀನಾ `ಓ..ನೋ..ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ಫಾರ್ ಮೀ..."ಅಂತ ಕೂಗಿದಳು ಅದಕ್ಕೆ ಲೀ `ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಇರತ್ತೆ ಅಂತ ನನಗಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದ್ರೆ ಐ ಕ್ಯಾನ್ ಸೇ ಇಟ್ಸ್ ರಿಯಲ್ ಗುಡ್...ಮಾಮ್ ನೀನು ಹೇಳು ಇದರಲ್ಲೇನೇನು ಇದೆ ಅಂದ"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ,ಐರನ್,ಥೈಯಾಮಿನ್ ಇದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಫಾಸ್ಸ್ಪರಸ್ ಕೂಡಾ ಇದೆ ನನಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂಥಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ ನೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧ ಇದೆ ಎಂದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇಬ್ಬರೂ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದರು, ನಾನು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲೆಂಬಂತೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದೆ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್ ನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ 'ಶುಗರ್ ಬುಶ್'ಅಂದ್ರೆ ಮೇಪಲ್ ಮರಗಳ ಫಾರ್ಮ್ ಇತ್ತು ಚಳಿ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚನೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ತಂಪಾಗುವಂಥ ಹವಾ ಬಂದಾಗ, ಫೆಬ್ರವರಿ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅಜ್ಜ ಮತ್ತವನ ಸೋದರರೆ ಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಪ್ರತಿ ಮರಕ್ಕೂ ತೂತು ಕೊರೆದು ಮರದ ಪುಟ್ಟ ಕೊಳವೆ ಸಿಕ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಆ ಕೊಳವೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ಮೇಪಲ್ ರಸ ಒಟ್ಟಾಗಿಸಲು ಪ್ರತಿ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಮರದ ಬಕೆಟ್ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು ಪ್ರತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೊಸ ಬಕೆಟ್ ಇಟ್ಟು ಆವರೆಗೆ ಸುರಿದ ರಸವೆಲ್ಲಾ ತಂದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಂಡೆಗೆ ಹುಯ್ಯುವುದು ಹೀಗೆ ರಸ ಸಾಕಷ್ಟು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಶುಗರ್ ಹೌಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸಿ ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್,ಮೇಪಲ್ ಬಟರ್,ಮೇಪಲ್ ಕ್ರೀಮ್,ಕೊನೆಗೆ ಮೇಪಲ್ ಟಾಫಿ ಸಹ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಂದು ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಹಬ್ಬದಂತೆ ಸೆಲೆಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ನೃತ್ಯ ಕೂಟಗಳೂ ನಗೆ ಚಟಾಕಿಗಳೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು....ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ಅವು ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಬಂಗಾರದ ದಿನಗಳು ಅಂತ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮನಸ್ಸೇಕೋ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೊರಗೆ ಗಾಳಿಯೂ ಯಾಕೋ ಭಾರ ಭಾರವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು ನನ್ನದೇನೋ ಭ್ರಮೆ ಅಂತ ತಲೆ ಕೊಡವಿದೆ&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ಬ್ಲೂಬೆರಿ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಗಾಗಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತಾ ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಗೌನ್ ಎದೆಗವಚಿಕೊಂಡು `ಓ ಇಟ್ಸ್ ಆಲ್ರೆಡಿ ಲೇಟ್...ಅಂತ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೊರಟಳು&lt;br /&gt;ನಾನು 'ಟೇಕ್ ಕೇರ್‍ ಹನಿ' ಅಂತ ಕೂಗಿ ಕೈ ಬೀಸಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-1890329694697105369?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/1890329694697105369/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=1890329694697105369' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1890329694697105369'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1890329694697105369'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/06/blog-post_11.html' title='ಬ್ಲೂ ಬೆರಿ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ಮತ್ತು ಮೇಪಲ್ ಸಿರಪ್ (ಭಾಗ-ಐದು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SFAFrVI8xHI/AAAAAAAAAlg/jsXVS5_mLH8/s72-c/IMG_0102.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-3530567220382169678</id><published>2008-06-05T16:15:00.000-07:00</published><updated>2008-07-17T10:35:59.745-07:00</updated><title type='text'>ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ತಂದ ನೆನಪು( ಭಾಗ- ನಾಲ್ಕು)</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SEhzrw-xG2I/AAAAAAAAAkg/qu_pfJzAiWw/s1600-h/IMG_2179.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208540164773714786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SEhzrw-xG2I/AAAAAAAAAkg/qu_pfJzAiWw/s200/IMG_2179.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮತ್ತೆ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆನಪು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ನನ್ನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಬೇಕೇ ಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಅಜ್ಜಿ ತೂಗುಬಿಟ್ಟಂತೆ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಹುಚ್ಚು ಹತ್ತಿದವಳಂತೆ ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡಲ್ಲ ಐದು ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ತೂಗುಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದೆ ಲೀ ದಂಗಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಲೀ ಗೆ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;*********&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಅಜ್ಜಿ ಆಗ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದವಳು. ಅವಳಿಗಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳೂ ಇದ್ದರು&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಎರಡು ವರ್ಷದ ಜೇಮ್ಸ್ ಇನ್ನೊಂದು ವರುಷವೂ ತುಂಬದ ಮಗು. ಅಜ್ಜನಿಗೂ ಇಪ್ಪತ್ತರ ಹುರುಪು ಜೊತೆಗಾರರು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಭವ್ಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅರಸಿ ಹೊರಟಾಗ ತಾನೂ ಹೊರಟ. ಅಜ್ಜಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್ ಬಿಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು.ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕನಸೇನೋ ಇತ್ತು ನಾಳೆಗಳು ಹೇಗೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಪಯಣದ ಗಮ್ಯ ಯಾವುದೆಂದೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತೆಂದು ತನ್ನವರನ್ನು ನೋಡುವೆನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಹೊರಟಳು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ವಿಸ್ಕಾನಿನ್ನಿನಿಂದ ಮಿನ್ನೆಸೋಟ,ಮಿನ್ನೆಸೋಟ ದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಅಯೋವ...ಅಯೋವ ದಿಂದ ಮತ್ತೂ ಕೆಳಗೆ ಮಿಸ್ಸೋರಿ...ಕೊನೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿದ್ದು ಕ್ಯಾನ್ಸಾಸ್...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಕೆಟ್ಟಹವಾ....&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಎಷ್ಟೊದಿನ ಉಪವಾಸ... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಹದಗೆಟ್ಟ ಆರೋಗ್ಯ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಚಳಿಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...ಹಿಮಪಾತಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕುದುರೆಗಳು ನಡೆಯುವುದಿರಲಿ ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ಕುದುರೆ ಕೊಳ್ಳಲು, ಬ್ರೆಡ್ ಗಿಣ್ಣು ಕೊಳ್ಳಲು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಗಳಿಸಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಕಾಲ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೊ ಸಾರಿ ಕೆಟ್ಟ ಹವೆಯಿಂದಾಗಿ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದೂಡ ಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿಷಮ ಶೀತ ಜ್ವರ ಬಂತು...ಪುಟ್ಟಕೂಸು ಬದುಕುಳಿಯಲಿಲ್ಲ...ಅಜ್ಜಿ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಕುಸಿದು ಹೋದಳು&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಕ್ರೂರ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ಲಂ ಕ್ರೀಕಿನ ಬಳಿ ಅವರು ಕೆಲಕಾಲ ಇರಬೇಕಾಯ್ತು ಅಜ್ಜ ಹಣಗಳಿಸಲು ಹತ್ತಿರದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಮರಗೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಇವರ ಕೈಗೆಟುಕದು ಆದರೆ ವಿಶಾಲ ಪ್ರಯರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗರೀಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಹುಲ್ಲುಹೆಪ್ಪಿನ ಮನೆ &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sod_house"&gt;(sod house)&lt;/a&gt; ಕಟ್ಟಲು ಒಂದು ಪೆನ್ನಿಯನ್ನೂ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಗಾಳಿ ಸುಳಿಯದ ಆ ಮನೆ ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಒಳಗೆ ಮಂದ ಬೆಳಕು... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ತೇವದ ವಾಸನೆ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಕೆಲವುಸಾರಿ ಹಿಮಮಾರುತ ಬಂದಾಗ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ನಡೇದು ಬರುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯೆಂದು ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಅಜ್ಜ ಮನೆಗೆ ಬರಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಹತ್ತಾರು ದಿನಗಳ ಹಿಮಮಾರುತಗಳೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು ತಾನು ಅರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತಿಂದು ಸದಾ ಕೆಮ್ಮುವ ಜೇಮ್ಸ್ ನನ್ನು ಹಿಡಿದು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ಆತಂಕದ ದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ದಿನಕ್ಕೂ ರಾತ್ರಿಗೂ ಅಂಥಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಕ್ಕೇ ಕತ್ತಲಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕಾಗುವುದು ಯಾವಾಗಲೋ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಅವರ ಹುಲ್ಲು ಹೆಪ್ಪಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಆ ನೀರವದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಜೇಮ್ಸ್ನ್ ನೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ದಿನಕಳೆದಳು... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;ಮಂಕು ಹಗಲುಗಳು... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಭಯಾನಕ ರಾತ್ರಿಗಳು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ತೋಳಗಳ ಊಳಿಡುವಿಕೆ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮಂಕು ಆಕಾಶ... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಚೈತನ್ಯವಿಲ್ಲದ ನೆಲ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಒಂಟಿತನ....&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಡು ಗೆಂಪು ಹೂವಿನ ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಹೂವಿನ ಪುಟ್ಟ ಕುಂಡವೊಂದನ್ನು ಜೇಮ್ಸ್ ನನ್ನು ನೋಡಲು ದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಅಜ್ಜಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದಳಂತೆ ತನ್ನ ಮನಕ್ಕೆ ಚೇತನ ತುಂಬಲು ತನ್ನ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಬಂದ ಏಂಜಲ್ ಈ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಅನ್ನಿಸಿತಂತೆ ಅಜ್ಜಿಗೆ... &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜಿ ಕ್ಯಾನ್ಸಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ಫಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪುಟ್ಟ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದಳು ನನಗೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನಗೆ ಕೊಡುವಾಗ ನಸು ನಕ್ಕು ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು 'ಈ ಹೂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಲ್ಲವಾದ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳ ಮುಖವೇ ಕಾಣುತ್ತೆ ನನಗೆ...ಅವಳೂ ಹೀಗೇ ಇದ್ದಳು ಈ ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಅಷ್ಟೇ ಮುದ್ದಾಗಿ...ಇದರಷ್ಟೇ ಬ್ರೈಟ್ ಆಗಿ...ಇಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಿಸಿಂಗ್ ಆಗಿ...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಅವಳನ್ನು ನೆನೆದು ದುಃಖ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ ನಾನು ಅದು ಅವಳು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸುಖದ ಘಳಿಗೆ ಗಳಿಗೆ ನಾನು ಮಾಡುವ ಅವಮಾನವಾಗುತ್ತೆ...ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಗೆದ್ದು ಬಂದ ನೆನಪಿಗೆ ನಾನು ಈ ಜೆರೇನಿಯಮ್ ಅನ್ನು ಮುಡುಪಾಗಿಸಿದ್ದೇನೆ ಈ ಕೆಂಪು ದಳಗಳು...ಈ ಮೂಳೆ ಕೊರೆಯುವ ಚಳೀಯಲ್ಲೂ ಅರಳುತ್ತೀನೆಂಬ ಇವುಗಳ ಹಟದಂತೆ ಕಾಣುವ ಹುರುಪು...ಇದು ನನಗೆ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಬದುಕಲು ಶಕ್ತಿ ಬೆಳಕು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾನು ಪಸರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ....&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;**************&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಲೀ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿತ್ತು ನನ್ನ ಮನವೂ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆನಪಿಂದ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಟಿಪ್ಪಣಿ-&lt;/div&gt;&lt;div&gt;1812ರ ಅಮೆರಿಕನ್ ಯುದ್ದದ ನಂತರ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಹೊಸಜೀವನ ಅರಸಿ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದರು.ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳಲ್ಲದೇ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಆಧುನಿಕ ಸೌಲಭ್ಯ ಇಲ್ಲದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಹಸ ಸಾಕಷ್ಟು ರೋಮಾಂಚಕವಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಗುರಿ ತಲುಪುವ ಮುನ್ನವೇ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತರು ಈ ರೀತಿ ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ವೀರರ ಸಾಹಸ ನೆನೆದು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಪಡೆಯುವುದು,ಗುರಿ ತಲುಪದ ಅಮಾಯಕರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೆಲಸ.ಇವರನ್ನು "ಪಯೋನೀರ್ಸ್" ಅಂತ ವಿಶೇಷ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಗೌರವಿಸಲಾರುತ್ತೆ. ಅಂಥಾ ಒಂದು ಪಯೋನೀರ್ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿನ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-3530567220382169678?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/3530567220382169678/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=3530567220382169678' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3530567220382169678'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3530567220382169678'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/06/blog-post_05.html' title='ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್ ತಂದ ನೆನಪು( ಭಾಗ- ನಾಲ್ಕು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_JxQO3qxZkRk/SEhzrw-xG2I/AAAAAAAAAkg/qu_pfJzAiWw/s72-c/IMG_2179.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-705818826909052158</id><published>2008-06-02T13:38:00.000-07:00</published><updated>2008-06-02T21:56:07.720-07:00</updated><title type='text'>ಸೇಲ್ ಪ್ರೇಮಿ! (ಭಾಗ-ಮೂರು)</title><content type='html'>ಸಂಜೆ ಆಫೀಸು ಮುಗಿಸಿ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಲೀ ಯನ್ನು ಪಿಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೈಕೇಲ್ಸ್ ಗೆ ಹೋದೆವು ಮೈಕೇಲ್ಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಬಾರಿ ಅಂಗಡಿಯಾದರೂ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಜೆಕ್ಟ್ ಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಾನೂ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು.ಲೀ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನು ಆರಿಸುವಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ಪೇಂಟಿಂಗ್ ಗೆ ಅಂತ ಒಂದೆರಡು ಬ್ರೆಶ್&lt;br /&gt;ತೊಗೊಂಡೆ.ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಉಲನ್ ಸೇಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದರು.(ಈ ಮೇ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲನ್ ಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರು?) ನನ್ನಂಥ ಸೇಲ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳು! ಒಂದೆರಡು ಉಂಡೆ ತೊಗೊಳಣಾ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾರ್ಟ್ ತುಂಬಾ ಆಯಿತು ಈ ಕಲರ್ ಚೆನಾಗಿದೆ..ಇದು ಲೀ ಗೆ ಚೆನಾಗಿರುತ್ತೆ.. ಇದು ಜೇಗೆ... ಇದರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಮಗುವಿಗೆ ಸ್ವೆಟರ್ ಮಾಡುವಾ...ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ಶಾಲ್ ಮಾಡಿಕೊಡೋಣ...ಪಾಪ ಅಜ್ಜಿ ನನಗೊಸ್ಕರ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಾಡಿದಾಳೆ ಅವಳಿಗೊಂದು ಸ್ಕಾರ್ಫ್ ಆದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು....ಡ್ಯಾಡ್ ಪಾಪ..." ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸಿಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಲೀ ತನ್ನ ಸಾಮಾನು ಗಳನ್ನು ತಂದು ನನ್ನ ಕಾರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರ್ಟ್ ತಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ದಬ್ಬುತ್ತಾ ತಮಾಶೆ ಮಾಡಿದ. 'ನೀನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಉಲನ್ ತೊಗೋತಿ ಒಂದೂ ಸ್ವೆಟರ್ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಮಾಡಲ್ಲ ಮನೇಲಿ ಎಷ್ಟೋಂದು ಉಲನ್ ಕೂತಿದೆ ಮತ್ತೆ ತೊಗೊಂಡಿದೀಯಾ... ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಮ್..."ಲೀ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ನನಗೂ ನಗು ಬಂತು ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಾರ್ಟ್ ನಿಂದ ಒಂದೂ ಉಂಡೆ ವಾಪಸ್ ತೆಗೆಯಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದ `ಮರ್ವಿನ್ಸ್'ಗೆ ಹೋದೆವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಸೇಲ್ ಇದೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇದಿದೆ ಅಂತ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಮತ್ತು ಟೋಬಿ ಮಾತಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಸರಿ ಹೋಗಿ ನೋಡೇ ಬಿಡುವಾ ಅಂತ. ಬಟ್ಟೇ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದರೆ ಕೇಳಬೇಕೆ...?ಅದೂ ನಾನು ಆರು ತಿಂಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಕ್ರಿಸ್ ಮಸ್ ಗೆ ಕೂಡಾ ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಸರಿ ಅಲ್ಲೂ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಲ್ ಆಯಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಾರಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಲೀ ಕೈ ಜಗ್ಗಿದ ' ಅಮ್ಮಾ...ಒಂದೆರಡು ಗಿಡಗಳು...ಅಲ್ಲಿ ಹೋಮ್ ಡಿಪೋ ಅಂತ" ಲೀ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ತರಾನೇ ಹೂ ಪ್ರೇಮಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಫ್ಲವರ್ ಬೆಡ್ ಅವನೇ ಮೇನ್ ಟೇನ್ ಮಾಡುವುದು ಸರಿ ಹೋಮ್ ಡಿಪೋ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಪಿಟೂನಿಯಾ ಗಳನ್ನೂ ಕಾಸ್ ಮಾಸ್ ಗಳನ್ನೂ ಕೊಂಡೆವು ಆಗಲೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದುದು &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;ಕೆಂಪು ಜೆರೇನಿಯಮ್!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333333;"&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-705818826909052158?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/705818826909052158/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=705818826909052158' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/705818826909052158'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/705818826909052158'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/06/blog-post.html' title='ಸೇಲ್ ಪ್ರೇಮಿ! (ಭಾಗ-ಮೂರು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2498944876025267992</id><published>2008-05-28T18:56:00.000-07:00</published><updated>2008-06-02T21:56:40.026-07:00</updated><title type='text'>ಅಜ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟ ಗೌನ್ (ಭಾಗ-ಎರಡು)</title><content type='html'>ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಟಿನಾನ್ನ ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣ ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು ಅವಳ ಪಾರ್ಟಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಈವನಿಂಗ್ ಗೌನ್ ಒಂದನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಇವತ್ತೂ ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದೆ!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅದು ಮೆಟರ್ನಿಟಿ ಪಾರ್ಟಿ ಗೌನ್ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಸಿಲ್ಕ್ ನದ್ದು ಲೀ ಹುಟ್ಟುವ ಮುಂಚೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ನನಗೆಂದು ಬೇಬಿ ಶವರ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಜ್ಜಿ ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಉಡುಗೊರೆ ಅದು. ದಟ್ಟ ಮರೂನ್ ಬಣ್ಣದ ಸಿಲ್ಕಿನ ನುಣುಪಾಪ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸ್ವತಃ ಅಜ್ಜಿಯೇ ತಯಾರಿಸಿದ್ದು ಮುತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸೆಮಿ ಪ್ರೆಶಿಯಸ್ ಸ್ಟೋನ್ಗಳನ್ನು ಹೊಲೆದು ಅಜ್ಜಿ ಅದರ ಅಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಳು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅದು ಮೆಟರ್ನಿಟಿ ಗೌನ್ ಆದ್ದರಿಂದ ಲೀ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆಂದೂ ಧರಿಸಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅದು ನನಗೆ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳ ಖಜಾನೆ ನನ್ನ ಓಕ್ ಮರದ ಚೆಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬಟರ್ ಪೇಪರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿದೆ ಆಗಾಗ ನನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿ ಆನಂದ ಪಡುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ನನಗಾಗಿ ಹೊಲೆದ ಈ ಗೌನ್ ಅನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಸವರಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ನನ್ನ ಒಳ್ಳೇ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಅವಳೀಗ ಆರು ತಿಂಗಳ ಬಸುರಿ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿ ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಈ ಗೌನ್ ಕೊಡಲೊಪ್ಪಿದ್ದು ನಾನು.ಅವಳದನ್ನು ಹುಷಾರಾಗಿ ಧರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಕೇಳಿದೆ "ಏನು ಮಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒದೀತಿದಾಳಾ...?"&lt;br /&gt;ಮಾರ್ಟೀನಾ ನಕ್ಕು ತಲೆ ಅಲುಗಿಸಿದಳು `'ಸ್ಸಾರಿ ಡಿಯರ್ ಇವತ್ತೂ ನಾನು ಗೌನ್ ಮರೆತೆ ಸಂಜೆ ನಿನ್ನ ಜಾನ್ ನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸು ಅವನ ಹತ್ರ ಕಳಿಸುವೆ"ಎಂದೆ ಅದಕ್ಕವಳು 'ಜಾನ್ ಏನೋ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಇದೆ ಅಂದಿದ್ದ ನೋಡುತ್ತೇನೆ ನಾನೇ ಬರಲು ಟ್ರೈ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಅಂದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನನಗೆ ಅಂದು ತುಂಬಾ ಕೆಲಸವಿತ್ತು ಅದರಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಹೋದೆ ಮದ್ಯಾನ್ಹ ಮಾರ್ಟೀನಾ ಜತೆ ಲಂಚ್ ತೊಗೊಳುವಾಗ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಆಚೆ ನೋಡಿದೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಸೂತಿಯಂತೆ ಮೋಡಗಳು... ಪುಟಾಣಿ ನೀಲಿ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು...ಮೇ ತಿಂಗಳ ಬಿಸಿಲು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೂಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಸುಂದರಿ ಮಾರ್ಟೀನಾ ನಸು ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು ನಾನು'ಸಿಪ್ಪಿಂಗ್ ಆನ್ ಸಮ್ಮರ್ ಸನ್' ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಛೇರಿಗೆ ವಾಪಸು ಬಂದೆ...&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2498944876025267992?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2498944876025267992/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2498944876025267992' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2498944876025267992'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2498944876025267992'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html' title='ಅಜ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟ ಗೌನ್ (ಭಾಗ-ಎರಡು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2087361049005908252</id><published>2008-05-27T18:42:00.000-07:00</published><updated>2008-06-02T21:57:06.146-07:00</updated><title type='text'>ಮನೋಹರ ಬೆಳಗು (ಭಾಗ-ಒಂದು)</title><content type='html'>ಅವತ್ತು ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಗು ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಎದ್ದೆ ನಮ್ಮ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿನ ಗುಲಾಬಿಯ, ಲಿಲಾಕ್ ಹೂಗಳ ಸುವಾಸನೆ...ಓಹ್ ಲೈಫ್ ಈಸ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ ಅಂತ ಗುನುಗಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬೆಳಗಿನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದೆ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಎಂದಿನಂತೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸಿ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟೆ.ಐರನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಎಕ್ಟ್ರಾ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗೂ ಮಾಡಿಟ್ಟೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಐರನ್ ಮಾಡುವ ಗೋಜಿಲ್ಲ!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇವತ್ತೇನೋ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುರುಪು ಬಂದ ಹಾಗಿದೆ...ವಾರದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಗೆಯಲು ವಾಶಿಂಗ್ ಮಿಶೀನಿಗೆ ಹಾಕಿ ವೀಕೆಂಡೀನಲ್ಲಿ ಓದಲು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿರಿಸಿದೆ ನನ್ನ ಎಂಟು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗ ಲೀ ವೀಕೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ಖೂಲ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಬೇರೆ ಮುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಏನೇನು ಸಾಮಾನು ಬೇಕೆಂದು ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡು ಸಂಜೆ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಬರ್ತಾ ತರೋಣ ಅಂತ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ನಿನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗ ಟೀನೇಜರ್ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಜೆರೋಮ್.ಜೇ ಅವತ್ತು ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಲೀಪ್ ಓವರ್ ಗೆ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ.ಜೇ ಬಹಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಹುಡುಗ ನಾನು ಸಿಂಗಲ್ ಮಾಮ್ ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳದೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.ಲೀ ಕೂಡಾ ಅವನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮೆಚೂರ್ಡೇ ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಂಟೆ ಕೋರ!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಜೇ ಸ್ಲೀಪ್ ಓವರ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ಲೀ ಮದ್ಯೆ ಮದ್ಯೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತಾ ಪುಟಾಣಿ ಪ್ಯಾಡ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನುಗಳ ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮಲ್ಲೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಿಸ ಬಹುದಾದ ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ಚಿಕ್ಕ ಸುಳಿವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು....)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2087361049005908252?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2087361049005908252/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2087361049005908252' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2087361049005908252'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2087361049005908252'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/05/blog-post_27.html' title='ಮನೋಹರ ಬೆಳಗು (ಭಾಗ-ಒಂದು)'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-6329666932734048777</id><published>2008-05-17T16:41:00.000-07:00</published><updated>2008-05-17T16:43:19.587-07:00</updated><title type='text'>ಎರಡು ಮಿನಿ ಕಥೆಗಳು</title><content type='html'>ಜೀವನದ ಅರ್ಥವೇನು?&lt;br /&gt;ನಾನು ಅದೇ ತಾನೇ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ&lt;br /&gt;ತಾವರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ&lt;br /&gt;ಅದು ಪೂರ್ಣ ಅರಳಿ ದಳ ತೆರೆದು ತೋರಿತು&lt;br /&gt;ಅಲ್ಲೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಅನಂತ ಖಾಲಿತನ&lt;br /&gt;ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೇಸರಗಳು&lt;br /&gt;ಇಬ್ಬನಿಯ ಹನಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಫಲಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಕಾಶ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*************&lt;br /&gt;ಅವನು ಕವಿ&lt;br /&gt;ಅವಳು ಚೆಲುವಿನ ಖನಿ&lt;br /&gt;ಅಂದು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಹೊಳಪು ಕಂಗಳನ್ನು&lt;br /&gt; ಅವನು ಜೋಡಿತಾರೆಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಹಾಡಿದ&lt;br /&gt;ನಂತರ ಅವನಿಗನ್ನಿಸಿತು&lt;br /&gt;ಇವಳು ತನ್ನೆರಡು ನಕ್ಷತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ದಿಟ್ಟಿಸಿದರೆ&lt;br /&gt;ಆಕಾಶವೋ ತನ್ನ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ&lt;br /&gt; ಇವಳನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ&lt;br /&gt;ಯಾರ ಸೌಂದರ್ಯ ಹಿರಿದು...?&lt;br /&gt;ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಯಾಗೇ ಉಳಿಯಿತು...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-6329666932734048777?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/6329666932734048777/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=6329666932734048777' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/6329666932734048777'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/6329666932734048777'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/05/blog-post_17.html' title='ಎರಡು ಮಿನಿ ಕಥೆಗಳು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-1313715312059524955</id><published>2008-05-06T11:18:00.000-07:00</published><updated>2008-05-06T14:59:59.808-07:00</updated><title type='text'>ಬಂಗಾರದ ನೆರಳು</title><content type='html'>ಬೆಣ್ಣೆ ಬಿಂದಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಬಟ್ಟಲು&lt;br /&gt;ಚೆಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಸುವರ್ಣ ನಿರಿಗಳು&lt;br /&gt;ಹೊನ್ನಿನ ಕಣ್ಣಿನ ಸೇವಂತಿಗೆ ನಗಲು&lt;br /&gt;ಕಣ ಕಣ ಚಿನ್ನವೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಪರಾಗ ರಾಗ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬಳಿದು&lt;br /&gt;ಹೂವಿಂದ ಹೂವಿಗೆ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದು&lt;br /&gt;ಬಂಗಾರದ ಇನಿ ಹನಿಗಳ ಸೆಳೆದು&lt;br /&gt;ಸವಿಯುವ ಇವ ನಲಿ ನಲಿದು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹಳದಿ ಗುಲಾಬಿಯ ನಸು ನಗೆ ಹೊಳಪು&lt;br /&gt;ಸಾಸಿವೆ ಹೂವಿದು ಕಿರು ತಾರೆಯ ನೆನಪು&lt;br /&gt;ಹಾದಿ ಬದಿಯ ಅರಿಸಿನದ ನೆರಳು&lt;br /&gt;ಅಲ್ಲೇ ಸುಳಿದಿದೆ ಬಂಗಾರದ ಕೊರಳು&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-1313715312059524955?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/1313715312059524955/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=1313715312059524955' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1313715312059524955'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/1313715312059524955'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/05/blog-post.html' title='ಬಂಗಾರದ ನೆರಳು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-4414426366415014262</id><published>2008-01-09T15:32:00.000-08:00</published><updated>2008-01-09T15:44:10.646-08:00</updated><title type='text'>ಚಿನ್ನ-ಚೆಲುವಿ</title><content type='html'>ಸಾಲಂಕೃತರಾದ ಚೆಲುವಮ್ಮ,ಚಿನ್ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ಹಸೆಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ ಸೀತಮ್ಮನ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದಿತು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಗದ್ಗದಿತರಾದರೆಂದರೆ ಅವರ ಅತ್ತೆ ವೆಂಕಮ್ಮನವರು `ಸೀತಾ ಆ ಹರಿವಾಣ ಇತ್ತಕೊಡು...' ಎಂದು ಮೂರನೇ&lt;br /&gt;ಬಾರಿ ಕೇಳಿ ಕೊನೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತಿವಿದಾಗಲೇ ಈ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅವರು ಬಂದಿದ್ದು.ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮದುವೆಯೇ ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ನಡೆದಂತೆ ನೆನಪಿದೆ ಮದುವೆಯಾದ ವರುಷದಲ್ಲೇ ಚಿನ್ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಳು ಮರು ವರುಷ ಚೆಲುವಮ್ಮ...ಚಿನ್ನಳಿಗೆ&lt;br /&gt;ಮೊದಲಿಂದಾ ಆರೋಗ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಏನೇನು ತಿನ್ನಿಸಿ ಮಾಡಿದರೂ ಪೀಚಾಗೇ ಇದ್ದಾಳೆ ಸದ್ಯ ಹುಡುಕಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಚಿನ್ನನಿಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಮನೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲಾ...ಸೀತಮ್ಮ ಉಸಿರೆಳೆದರು ಚೆಲುವಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಯೋಚನೆಯೇ ಇಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಗುಂಡು ಗುಂಡಾದ ಕೆಂಪು ಮಗು ಅವಳು. ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲಾ ಎಂಥಾ ಚೆಲುವಿನ ಮಗು ಎಂದು ಉದ್ಗಾರ ಎಳೆದು ಕೊನೆಗೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ಚೆಲುವಮ್ಮ ಎಂದೇ ಆಗಿಹೋಗಿತ್ತು ಚಿನ್ನನಿಗೆ ಸೀತಮ್ಮನ ಮಾವನವರ ತಾಯಿ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಿದ್ದು&lt;br /&gt;ಮೂರನೆಯವ ವೆಂಕಟೇಶನಿಗೆ ಮನೆದೇವರ ಹೆಸರು...ಪುರೋಹಿತರು ಗಟ್ಟಿ ಮೇಳ...ಗಟ್ಟಿ ಮೇಳ...ಎಂದು ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಲೂ ಗಟ್ಟಿ ಮೇಳ ಭೋರ್ಗರೆದು ಅಕ್ಷತೆ ಕಾಳುಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಚಿನ್ನ,ಚೆಲುವಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯರಾದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತ ಚಿನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಸ್ತಾದಂತೆ ಕಂಡಳು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆಸಿದ ಹಾಲು ತಂದು ಕೊಡಲು ನಾದಿನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅತ್ತ ತಿರುಗಿದವರಿಗೆ ಚೆಲುವಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗೋಲಿ ಕಂಡು ಕೆಂಡಾ ಮಂಡಲ ಕೋಪ ಬಂತು ಗೋಲಿ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕು ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಹೆದರಿಸಿದರು ಅವಳು ಕೇಳಿದರೆ ತಾನೇ...? ಒಂದು ಕೈನಿಂದ ಅರಿಸಿನ ದಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊಸ ತಾಳಿ ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಗೋಲಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು! ಪುರೋಹಿತರುಇಗೋ...ಈ ಹೂ ಹಿಡಿ...' ಅಂತ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೂ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಗೋಲಿ ಚೆಲುವಿಯ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತು ಮತ್ಯಾಕೋ ಸರಿ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಪುರೋಹಿತರು ಕೊಟ್ಟ ಅಷ್ಟೂ ಹೂ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಿವಿಚಿ ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿ ಕಲಶದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈನಿಂದ ಗೋಲಿಯನ್ನು ಬಾಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆನ್ನೆಯೊಳಗೆ ಒತ್ತರಿಸಿ ಕೊಂಡಳು ಮಗಳ ಈ ಅವಾಂತರವನ್ನು ಕೊನೆಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತಮ್ಮ ಹಣೆ ಹಣೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅಂತೂ ಅವತ್ತಿಗೆ ನಿಗದಿಯಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಯಿತು ಆಗಲೇ ಎಲೆ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು.ಬೀಗರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಲೆಂದು ಸೀತಮ್ಮ ಕುಂಕುಮ ಅಕ್ಷತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-4414426366415014262?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/4414426366415014262/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=4414426366415014262' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4414426366415014262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/4414426366415014262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2008/01/blog-post.html' title='ಚಿನ್ನ-ಚೆಲುವಿ'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2074573225949078541</id><published>2007-12-31T16:26:00.000-08:00</published><updated>2008-01-01T06:17:26.600-08:00</updated><title type='text'>ನಗು ನೀ ನಗು...</title><content type='html'>﻿ನನ್ನ ಅಧ್ಯಾಪನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಳಿಸಿದ ಅನುಭವಾಮೃತದ ಕೆಲವು ಬಿಂದುಗಳು ನಿಮಗೆ ...ಸವಿದು ನೋಡಿ...&lt;br /&gt;*******&lt;br /&gt;ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುದ್ದು ಪ್ರಾಣಿ (pets) ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಂಧವೊಂದನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳೀದೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಓದಿ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ ಕೆಲವರು ಓದಿದರು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬರೆದಿದ್ದು ಹೀಗೆ;-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಡಾಗ್ ಈಸ್ ಮೈ ಫೇವರೆಟ್ ಪೆಟ್.ಬಿಕಾಸ್ ಡಾಗ್ ಈಸ್ ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಆಫ್ ಮ್ಯಾನ್.ಸಮ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಬೆಟರ್ ದ್ಯಾನ್ ಹ್ಯೂಮನ್ ಬೀಯಿಂಗ್ಸ್.ವಿಕ್ಯಾನ್ ಕ್ಲ್ಯಾಸಿಫೈ ಡಾಗ್ಸ್ ಇನ್ ಟು ಟೂ ಕಟಗರೀಸ್(categories)&lt;br /&gt;೧)ಜೂಲೀ ಡಾಗ್&lt;br /&gt;೨) ಕಂತ್ರೀ ಡಾಗ್&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;೧)ಜೂಲೀ ಡಾಗ್ -ಜೂಲೀ ಡಾಗ್ ಈಸ್ ಗುಡ್ ಡಾಗ್. ಹ್ಯಾವಿಂಗ್ ಲಾಂಗ್ ಲಾಂಗ್ ವೈಟ್ ಹೇರ್ಸ್ ಹೋಲ್ ಬಾಡಿ .ಬಟ್ ಸಮ್ ಟೈಮ್ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಹೇರ್ಸ್.ಇಟ್ ಈಸ್ ವೆರಿ ವೆರಿ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್. ಬಟ್ ವೆರಿ ವೆರಿ ಕಾಸ್ಟ್ಲೀ...ಐ ಸೆಡ್ ಮೈ ಫಾದರ್`ಐ ವಾಂಟ್ ಒನ್ ಜೂಲೀ ಡಾಗ್'ಬಟ್ ಹಿ ಸೆಡ್ `ನೋ' ವೆನ್ ಐ ಗ್ರೋ ಬಿಗ್ ಅಂಡ್ ಗೆಟ್ಸ್ ಲಾಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಮನಿ ಐ ಬೈ ಒನ್ ಜೂಲೀ ಡಾಗ್&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಂತ್ರೀ ಡಾಗ್-ಕಂತ್ರೀ ಡಾಗ್ ವಾಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ರನ್ಸ್ ಆನ್ ದ ರೋಡ್ ಕಂತ್ರೀ ಡಾಗ್ ಕಮ್ಸ್ ಇನ್ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಕಲರ್ಸ್.ಬಟ್ ವಿತ್ ಸ್ಮಾಲ್ ಸ್ಮಾಲ್ ಹೇರ್ಸ್. ಸೋ ನಾಟ್ ಲುಕಿಂಗ್ ಗುಡ್.ಇಟ್ ಈಸ್ ಫ್ರೀ ಕಮಿಂಗ್...ಐ ಹ್ಯಾವ್ ಒನ್ ಕಂತ್ರೀ ಡಾಗ್ ಹಿಸ್ ನೇಮ್ ಈಸ್ ರಾಜ ಹಿ ಈಸ್ ನಾಟ್ ಬ್ಯಾಟಿಫುಲ್ ಬಟ್ ವೆರಿ ವೆರಿ ಗುಡ್ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆಹಾ... ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನದು ಎಂಥಾ ಸುಜ್ಞಾನ ! ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕ್ಲ್ಯಾಸಿಫೈ ಮಾಡಲು ಎಂಥಾ ಉತ್ತಮವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಧಾನ! ಅದಕ್ಕೊಪ್ಪುವಂತೆ ವಿವರಣೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಚತುರತೆ... `ಧನ್ಯಳಾದೆ' ಅಂದು ಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;************&lt;br /&gt;ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಅರಣ್ಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಭಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದ...&lt;br /&gt;`ದೇರ್ ಆರ್ ಹಾರ್ಡ್ ಅನಿಮಲ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಸಾಫ್ಟ್ ಅನಿಮಲ್ಸ್ ಇನ್ ದ ಫಾರೆಸ್ಟ್&lt;br /&gt;ಹಾರ್ಡ್ ಅನಿಮಲ್ಸ್ ಎಕ್ಸಾಂಪಲ್-ಲಯನ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಟೈಗರ್ಸ್ಸ್&lt;br /&gt;ಸಾಫ್ಟ್ ಅನಿಮಲ್ಸ್ ಎಕ್ಸಾಂಪಲ್-ರ್ಯಾಬಿಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಡೀರ್ಸ್...&lt;br /&gt;ಇದನ್ನು ಓದಿ ನಾನು ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ&lt;br /&gt;ಇನ್ನೇನು ತಾನೇ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*****************&lt;br /&gt;ಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ತಂಡ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸಿ ಬನ್ನಿರೆಂದು ತಂಡಕ್ಕೆ ಶುಭಕೋರುವ ಪುಟ್ಟ ಸಮಾರಂಭವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಟಗಾರನೂ ತಾವುಗಳು ಚಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೇ ಪ್ರವಾಸ ಹೊರಟಿರುವವರಂತೆ ಬೀಗುತ್ತಾ ಅಧ್ಯಾಪಕ ವೃಂದದಿಂದ ಹಾರೈಕೆ ಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ ಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಶಿಷ್ಯನೊಬ್ಬ ತೋಳೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ`ನೋ ಬಡಿ ಕ್ಯಾನ್ ಟಚ್ ಅಸ್ ಮ್ಯಾಡಂ...ವಿ ಆರ್ ಅನ್ ಟಚಬಲ್ಸ್...ಯೂ ಸೀ ವಿ ವಿನ್ ದ ಕಪ್...'ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ `ಇವರು ನಂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಿಸ್...' ಅಂತ ಪರಿಚಯಿಸ ತೊಡಗಿದ&lt;br /&gt;` ಶಿಷ್ಯೋತ್ತಮಾ...ಅನ್ ಟಚಬಲಿಟಿ ಯಾನೇ ಅಸ್ಪೃಷ್ಯತೆ ಆಚರಿಸುವುದು ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅಪರಾಧವಪ್ಪಾ...ಎಂದೇನೋ ಹೇಳಹೊರಟ ನಾನು ಗಂಟಲಿನೊಳಗೇ ನನ್ನ ಮಾತು ವಾಪಸು ತುರುಕಿಕೊಂಡೆ&lt;br /&gt;******************&lt;br /&gt;ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಎಸ್ಸೆ ಬರೆಯೋದು ಬೋರು ಮಿಸ್ ಅಂತ ಅವಲತ್ತು ಕೊಂಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸರಿ ಈ ಬಾರಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಬಗ್ಗೆ ಎಸ್ಸೆ ಬರೆಯಿರಿ ಅಂತ ಸೂಚಿಸಿದೆದೊಡ್ದ ಮನುಷ್ಯರ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ತನ್ನ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದ`"My father is a civil serpent." ಸ್ವಂತ ತಂದೆಯನ್ನೇ ಹಾವೆಂದು ಹೀಗೆಳೆಯುವ ಇವನಿಂದನನಗೆ ಎಂಥಾ ಮರ್ಯಾದೆ ಕಾದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುವಂತಾಗಿದ್ದು ನಿಜ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;****************&lt;br /&gt;ಷೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರನ ನಾಟಕದ ತುಂಡೊಂದು ಒಮ್ಮೆ ಪಟ್ಯಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಷೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸುಖಾಂತ ನಾಟಕಗಳನ್ನೂ(ಕಾಮಿಡಿ) ದುರಂತ ನಾಟಕಗಳನ್ನೂ(ಟ್ರ್ಯಾಜಿಡಿ)ಗಳನ್ನೂ ಬರೆದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಬರೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಾಟಕಗಳ(ಹಿಸ್ಟರಿ ಪ್ಲೇಸ್) ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವಾಗ ನನಗೆ ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲೆ ಬಂತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಬರೆದದ್ದು ಹೀಗೆ..."William Shakespeare wrote tragedies, comedies, and hysterectomies..."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**********&lt;br /&gt;ಹ್ಹ...ಹ್ಹ...ಹ್ಹಾ...&lt;br /&gt;ಹೀಗೇ ವರ್ಷ ಪೂರ ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ನಗು ನೆಲೆಸಿರಲಿ...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2074573225949078541?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2074573225949078541/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2074573225949078541' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2074573225949078541'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2074573225949078541'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/12/blog-post_31.html' title='ನಗು ನೀ ನಗು...'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-7723317480716876327</id><published>2007-12-18T16:34:00.000-08:00</published><updated>2007-12-18T16:36:13.554-08:00</updated><title type='text'>ಮಧ್ಯದವಳು</title><content type='html'>`ನೀನು ಅವಳಿಗಿನ್ನ ದೊಡ್ಡವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡತನ ತೋರಿಸು...'ಈ ಮಾತು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ರಿಂಗಣಿಸುತ್ತಿರಲು ಬೆಪ್ಪಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದಳು ಸುಮಿತ್ರಾ... ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅಪ್ಪ ಕೂಡಾ ಹೀಗೇ ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲವಾ...ನೆನಪಿಸಿ ಕೊಂಡಳು ಅಕ್ಕ ತನ್ನನ್ನು ದಬಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆಂದು ಚೆಂಡಾಟದಲ್ಲಿ, ಮುತ್ತು ಕವಡೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ಉಯ್ಯಾಲೆ ತೂಗಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದು   ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆಂದು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ `ನೀನು ಚಿಕ್ಕವಳು...ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಕಲಿ....'ಎಂಬ  ಅಪ್ಪನ ಮಾತು...&lt;br /&gt;ಅದ ಕೇಳಿ ಕೇಳೀ ಸಾಕಾಗಿದ್ದವಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ತುಸು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದು ಆದರೆ ತಮ್ಮನ ತಂಟೆ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಅವನನ್ನ ಗದರಿಕೊಂಡಾಗ ಅದೇ ಅಪ್ಪ `ನೀನು ದೊಡ್ಡವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡತನ ತೋರಿಸು...' ಅಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು! ನಾಲ್ಕರ ಬಾಲೆಗೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡವಳೋ ಚಿಕ್ಕವಳೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ... ಅಂದಿನಿಂದಾ ಅದು ತನಗೆ ಜನ್ಮಕ್ಕಂಟಿ ಬಂದಿದ್ದೋ ಎಂಬಂತೆ ಉಳಿದು ಹೋಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಗಂಡ`ನೀನು ಚಿಕ್ಕವಳು...ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಕಲಿ....' ಎಂಬ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದವನು ಈಗ ಹೊಸಬಳು ಬಂದಾಕ್ಷಣ ಅವಳನ್ನು ದೊಡ್ಡವಳ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ದಶರಥ ಪಕ್ಕದಿಂದ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿದ್ದರೂ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ಹಿಡಿದ ಸುಮಿತ್ರಾ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ಕೂತೇ ಇದ್ದಳು... ಕೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ಕರೆಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-7723317480716876327?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/7723317480716876327/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=7723317480716876327' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7723317480716876327'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7723317480716876327'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/12/blog-post_18.html' title='ಮಧ್ಯದವಳು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-2268049605218055922</id><published>2007-12-13T20:22:00.000-08:00</published><updated>2007-12-13T21:51:07.542-08:00</updated><title type='text'>ಬಿಳಿನವಿಲು</title><content type='html'>ಆ ದಟ್ಟ ನೀಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರು ತೊರೆಯೊಂದು ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು&lt;br /&gt;ತೊರೆಯ ಸನಿಹವೇ ಇದ್ದರೂ ಆ ಅಮೃತ ಶಿಲೆಗೆ ತೊರೆಯ ಮೊರೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ತೊರೆ ಹಾಡಿಯೇ ಹಾಡಿತು ಒಮ್ಮೆ ನಸುನಗುತ್ತಾ....&lt;br /&gt;ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಭಾರ ಭಾರ&lt;br /&gt;ಶಿಲೆ ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಮಿಸುಗಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;ಬಿಳಿಯ ಚಂದಿರ ತೊರೆಯ ಗಾನ ಕೇಳಿಯೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆ ಹಾಲು ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ನವಿಲೊಂದು ಕನಸು ಕಂಡಿತು&lt;br /&gt;ಅದರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇಕೋ ಕಂಬನಿ ತುಂಬಿತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಇತ್ತ ತೊರೆ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು ನಿರಂತರ&lt;br /&gt;ಬಿಳಿನವಿಲು ತಲೆ ಅಲುಗಿಸಿದಾಗ&lt;br /&gt;ಅದರ ಕಣ್ಣಿಂದ ಉದುರಿದ ಹನಿಗಳು&lt;br /&gt;ತೊರೆಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು&lt;br /&gt;`ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಗೆಳತೀ...'&lt;br /&gt;ಅಂದವು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ಸಾರಾಟೀಸ್ ಡೇಲಳ ಕವಿತೆಯೊಂದರ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದ)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-2268049605218055922?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/2268049605218055922/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=2268049605218055922' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2268049605218055922'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/2268049605218055922'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/12/blog-post_13.html' title='ಬಿಳಿನವಿಲು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-3009925779894424974</id><published>2007-12-04T10:54:00.000-08:00</published><updated>2007-12-04T10:59:14.998-08:00</updated><title type='text'>ಐದು ಮಿನಿ ಮಿನಿ ಕಥೆ ಗಳು</title><content type='html'>ಹುಲ್ಲುಗರಿ ಅಳುತ್ತಿತ್ತು... ಮೋಡಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳ್ತಾ...ಮೋಡ ಹಗುರಾಗುತ್ತಿತ್ತು ತನ್ನ ದುಃಖ ಹೇಳಿಕೊಳ್ತಾ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;************&lt;br /&gt;ಆ ಮಗುವಿನ ಅಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು ಮಗುವನ್ನು ನಾನು ಆಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ ತಮಾಶಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ`ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನ ತಿಂದ್ ಬಿಡ್ತೇನೆ...'ಮಗು ಅಳುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿತು`ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಮ್ಮಮ್ಮಂಗೆ ನಾನು ಬೇಡ್ ವೇ...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;************&lt;br /&gt;ನೀಲಿಯೂ ,ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣವೂ ನೀರ ಹನಿಯೂ ಅಲ್ಲಿತ್ತು &lt;br /&gt;ಅವಳ ಆಕಾಶನೀಲಿ ಕಣ್ಣು... ಅದರಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿದ ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು... ಜೊತೆಗೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣ ಮಿಂಚು&lt;br /&gt;ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಮಾತ್ರ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿತ್ತು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ಅವಳಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಆಕೆ ಎರಡು ಕುಲಾವಿ ಹೆಣೆದಳು&lt;br /&gt;ಒಂದು ಉಳಿಯಿತು ಒಂದು ಅಳಿಯಿತು&lt;br /&gt;ಎರಡೂ ಕುಲಾವಿಗಳನ್ನು ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;****************&lt;br /&gt;ಶಿಶಿರದಲ್ಲಿ ಬಡವಾದ ಪ್ರೇಮ ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವುದೇ..?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-3009925779894424974?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/3009925779894424974/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=3009925779894424974' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3009925779894424974'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/3009925779894424974'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/12/blog-post.html' title='ಐದು ಮಿನಿ ಮಿನಿ ಕಥೆ ಗಳು'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-8895210307099693404</id><published>2007-11-27T14:05:00.000-08:00</published><updated>2007-11-27T14:58:35.856-08:00</updated><title type='text'>ಕಥಾಕಾನನದ ಬಗ್ಗೆ...</title><content type='html'>ಕಥಾ ಕಾನನ ನಾನು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಕಂಡ ಕನಸು&lt;br /&gt;ಇಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ನಿಗೂಢತೆಯೂ ಸೊಬಗೂ ಮಿಳಿತ&lt;br /&gt;ಕಿರುತೊರೆಯ ಸಿಹಿನೀರು ನೆನಪಿಸುವ ಸಣ್ಣಕಥೆ,&lt;br /&gt;ಧಬಧಬಿಸುವ ಜಲಪಾತದಂತ ಧಾರಾವಾಹಿ,&lt;br /&gt;ಕಾಡಿನ ಸಿಹಿ ಜೇನಿನ ಹನಿಯಂತ ಮಿನಿ ಕಥೆ&lt;br /&gt;ಜೊತೆಗೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಡುವ ಹಾಸ್ಯ&lt;br /&gt;ಒಮ್ಮೆ ಮಂದಹಾಸ ತೇಲಿಸುವ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗುವ ಕವಿತೆ &lt;br /&gt;ಒಂದ್ ಸಣ್ಣ ಬ್ರೇಕ್ ನಂಥಾ ಚರ್ಚೆ&lt;br /&gt;ಕಾನನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವಾಗ ಬಾಯಾಡಿಸಲು&lt;br /&gt;ಕುರುಕಲು ಹುರಿಗಾಳಿನಂತ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;**************&lt;br /&gt;ನಿನ್ನೆರಡು ಬ್ಲಾಗುಗಳು ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸದು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ ಮಾಡು ಮಾಡು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರಿಗೂ,ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಬಂದು ಓದಿ ಆನಂದಿಸುವ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಥಾ ಕಾನನಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-8895210307099693404?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/8895210307099693404/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=8895210307099693404' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/8895210307099693404'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/8895210307099693404'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/11/blog-post_27.html' title='ಕಥಾಕಾನನದ ಬಗ್ಗೆ...'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9103426287720114465.post-7301585045842119030</id><published>2007-11-27T13:59:00.000-08:00</published><updated>2007-11-27T14:04:07.304-08:00</updated><title type='text'>`ಸುಳ್ಳ'ನೊಬ್ಬನ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು...</title><content type='html'>`ಸುಳ್ಳ'ನೊಬ್ಬನ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು...                                       &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಊಟಮಾಡಲು,ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು,ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು,ಕೊನೆಗೆ ಎರಡು ಮಾಡಿದಾಗ ತೊಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅವನಮ್ಮನ ಬಳಿ ಒಂದು ಸಿದ್ದೌಷದವಿತ್ತು.ಅದು ದಂಡಂ ದಶಗುಣಂ ಅಲ್ಲ.ಕಥೆಗಳು!ಅವನಮ್ಮ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೀನಂದರೆ ಸಾಕು.ಪುಂಗಿಯ ನಾದಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗುವ ಹಾವಿನಂತೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ಗಲೀಜು ತೊಳೆಸಿಕೊಂಡು , ಅಮ್ಮ ತಿನ್ನಿಸಿದ ಅಷ್ಟೂ "ಮಮ್ಮು"ತಿಂದು ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ.ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಅವನಮ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಸಾರಿ ಊಟಮಾಡಿಸಲು 3 ಕಥೆ,ಸರಾಸರಿ ಎರಡುಸಾರಿ ಗಲೀಜು ತೊಳೆಸಲು 2 ಕಥೆ, ಸ್ನಾನಕ್ಕೊಂದು,ಹಾಲುಕುಡಿಯಲು 2 (ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ)ಅಂತೂ ದಿನಕ್ಕೆ ಎಂಟು ಕಥೆ ಅವನಮ್ಮ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು.ಅಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಅವನು ನಡೆಯುತ್ತಲೋ,ಓಡುತ್ತಲೋ ಬಿದ್ದು ಅಳುವಾಗ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲೆಂದು ಒಂದು ಕಥೆ.ಯಾರಾದರೂ ಪರಿಚಿತರು ಅದರಲ್ಲೂ ಗಂಡಸರು,`ಏನೋ ಮರೀ...' ಅಂತಾನೋ `ಪುಟ್ಟಾ' ಅಂತಾನೋ ಅವನನ್ನು ಗಬಕ್ಕನೆ ಹಿಡಿದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ`ಕ್ಯಾಚ್' ಹಿಡಿಯುವ ಆಟವಾಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಅಳು ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.ಆಗೆಲ್ಲಾ`ಬ್ಯಾ...'ಅಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಅರಚಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.ಆಗ ಅವನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಅಮ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪೆಶಲ್ ಕಥೆ  ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.ಹೆಂಗಸರು  ಅವನ ದುಂಡಗಿನ ಬಿಳಿಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಎಂಜಲು ಹಾರಿಸುತ್ತಾ ಲೊಚಲೊಚನೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಾಗಲೂ ಅವನಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಹಿಂಸೆಯಾಗಿ ಅಳು ಮೋರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಾದರೂ ಅವನಮ್ಮ ಆಗ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲಾ. ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರೂ (ಅವಳ ರೀತಿ) ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಅವನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವನ ಅಮ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.ಪ್ರತೀಸಾರಿಯೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಕಥೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.ಚಂದ್ರ ನೀರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕಥೆ,ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿಯ ಕಥೆ,ಗಣೇಶನ ಕಥೆ,ಕೃಷ್ಣ ಮಾಮಿಯ ಕಥೆ,ಶಿವಾಜಿಯ ಕಥೆ,ಆಮೆ-ಮೊಲದ ಕಥೆ,ಏಳುಸಮುದ್ರ ಕೀಳು ಸಮುದ್ರದಾಚೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸನಕಥೆ ,ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕಥೆ,ಇಂದ್ರನೀಲಮಣಿಯ ಕಥೆ... ಹೀಗೇ ನೂರಾರು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ದೂರದ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ,ಯಾವುದೋ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಂತೂ ಅವರ ಅಂಗಳದಲ್ಲೇ ನಡೆದವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು.&lt;br /&gt;ಅಂಗಳದ ಸಂಪಿಗೆ ಮರವೂ ಮಾವಿನಮರವೂ ಒಂದರೊಟ್ಟಿಗೊಂದು ಏನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂಬುದೇ ಒಂದು  ಕಥೆ.ಒಮ್ಮೆಯಂತೂ ಅವಳು ನೀರು ತರಲು ಕೆರೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಬಿಂದಿಗೆ ನೀರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಮಾಶೆ ಮಾಡಿತು ಎಂಬುದೇ ಒಂದು ಕಥೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಳು ಅಮ್ಮ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಒಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮೆಣಸಿನ ಕಾಯಿ ತುಂಡು ಸಿಕ್ಕಿ ಅವನ ಬಾಯಿ ಕಾರವಾಗಿ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದ (ಅವನಮ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಕೊಡುವ ಮುಂಚೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೆಣಸಿನ ಕಾಯಿ ತುಂಡುಗಳನ್ನೂ ಆರಿಸಿ ಬಿಸಾಕಿದ್ದರೂ ಅದು ಹೇಗೋ ಒಂದು ತುಂಡು ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು)ಅವನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆ ಚೂರು ಕೊಟ್ಟು ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಕಪ್ಪು ಇರುವೆ ಮತ್ತು ಬೇಳೆ ಡಬ್ಬದ ಕಥೆ ಹೇಳಿದಳು.ತುಂಬಾ ತಮಾಶೆಯಾಗಿ ಮಜವಾಗಿತ್ತು ಕಥೆ. ಚುರುಕಾಗಿ ಸರಸರ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಕಾಳು ಒಟ್ಟು ಮಾಡುವ ಕಪ್ಪಿರುವೆ ಸದಾ ಒಂದು ಕಡೆಯೇ ಕೂತ ಬೇಳೆ ಡಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಅದು.ಅಮ್ಮ ಆ ಕಥೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು. ಅವನು ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಬಾಯಿನ ಕಾರ ಮರೆತು ಜೋರಾಗಿ `ಹ್ಹಿ...ಹ್ಹಿ..ಹ್ಹಿ...' ಅಂತ ನಕ್ಕಿದ್ದ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಆ ಸಂಜೆ ಅಮ್ಮ ಕೆರೆಯಿಂದ ನೀರು ತಂದು ದೇವರಿಗೆ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಅವನ ಅಂದಿನ ಪಾಠ ಓದಿಸಿದಳು.ಆಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಿದಳು ಅದರಲ್ಲಿಆಕಾಶದ ಕರ್ರನೆ ಮೋಡ ಮತ್ತು ಕೆರೆ ಬದಿಯ ಅರಳಿಮರದ ಮಾತುಕಥೆಯ ವಿವರಗಳಿದ್ದವು. ಕರ್ರನೆ ಮೋಡಾನೂ ಅರಳೀಮರನೂ ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದೂ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮಳೆಸುರಿಸಲು ಬಂದಾಗಕರ್ರನೆ ಮೋಡ ಅರಳೀಮರದ ಜೊತೆ ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ತಾನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಡಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದಳು.ಅವು ಏನು ಮಾತಾಡುತ್ತವೆ? ಅಂತ ಅವನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದಾಗ `ಕರೀ ಮೋಡಾ ಅಂದ್ರೆ ಏನೆಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೋ...ಪರಶುರಾಮ ಕಣೋ...ಅದು ಪರಶುರಾಮ ಪ್ರಪಂಚವೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿ ಬರುತ್ತೆ ಹಾಗೆ ಯಾವ್ಯಾವ ಊರು ನೋಡಿತ್ತೋ...ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಾಚಾರವೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾನೇನು ಅರಳೀಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕೂತು ದಿನಪೂರ್ತಿ ಅದರ ಮಾತು ಕೇಳಿದೀನಾ? ನಾನು ಹಾಗೆ ಕೂತರೆ ಆಯ್ತು ನೋಡು ನಿನಗೂ ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೂ ಊಟಾ ತಿಂಡಿ ಯಾರಪ್ಪಾ ಮಾಡಿಕೊಡೋರು? ಏನೋ ನಾನು ಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ವೋ  ಅಷ್ಟೇ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋದು"ಅಂತ ಅಂದು ಬಿಟ್ಟಳು ಆದರೆ ಕೆರೆ ಬದಿಯ ಒಂದೊಂದು ಮರಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಮೋಡದ ಗೆಳೆಕಾರ ಇದ್ದಾನೆಂದು ಗುಟ್ಟು ಹೇಳುವವಳಂತೆ ಹೇಳಿದಳು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅವನಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿ ಅಯೋಮಯವಾಗಿ (ಈ ತನಕ ಅವನು ಕೇಳಿದ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವವಿರಬೇಕು) ಶಾಪ ಬಂದ ಗಂಧರ್ವ ಯಾರು ಹಾಗಾದರೇ? ಮರಾನೋ? ಮೋಡಾನೋ? ಅದ್ಯಾಕೆ ಮೋಡಗಳು ಮರಗಳನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸೋಕೆ ಓಡೋಡಿ ಬರೋದು? "ನಿನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ನೀನು ಮುಂದಲ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟು,ನೀನು ಮೋಡವಾಗಿ ಹುಟ್ಟು ಅಂತ ಗಂಧರ್ವನಿಗೂ,ಗಂಧರ್ವ ಕನ್ಯೆಗೂ ಶಾಪ ಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಯೋಚನೆಯಾಗಿ ಹೋಯಿತು ಹಾಗೇ ಯೋಚನೆ  ಮಾಡ್ತಾ ಮಾಡ್ತಾ ನಿದ್ದೆ ಬಂದು ಬಿಡ್ತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮಾರನೇದಿನ ಅಮ್ಮ ನೀರು ತರಲು ಹೊರಟಾಗ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕರ್ರನೆ ಮೋಡ ಅರಳಿಮರದ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ನೋಡಿ,ಕೇಳಿ ಬಂದ.ಅವುಗಳ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಮಜಾ ಬಂತು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ನವಿಲು ಕುಣಿಯುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಒಮ್ಮೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ್ದಳು.ಅವನು ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಣಿವ ನವಿಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅದರ ಗರಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತಂದ.ಗರಿಯನ್ನು ಅವನ ಶಾಲೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪುಡಿಕಾಗದಗಳ ಊಟ ಹಾಕಿ ಅದು ಮರಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ಅಂತ ದಿನವೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾದರೂ ಗರಿ ಮರಿ ಹಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಸಾಕಾಗಿ `ನವಿಲು ಗರಿ ಮರಿ ಹಾಕಲು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಬೇಕೂ ಅಂತ ಅಮ್ಮನನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವಳು `ಹುಚ್ಚಪ್ಪಾ... ಗರಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮರಿ ಹಾಕುತ್ತೇನೋ...' ಅಂತ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಳು. `ನಿನಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗರಿ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂದಳು.ಅವನು `ನವಿಲು ಮರಿ ಹಾಕುತ್ತಾ?' ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ `ನವಿಲು ಸೈತ ಮರಿ ಹಾಕಲ್ಲ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುತ್ತೆ,ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡೆದು ಮರಿ ಬರುತ್ತೆ ತಿಳಕೋ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಮಗುಟ ಉಡಿಸಿ ಅವನ ಅದೇ ಗರಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದಳು.ಸಂಜೆ ಅಪ್ಪ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವನು,ಅಪ್ಪ ,ಅಮ್ಮ 8 ಮೈಲಿ ದೂರದ `ಮೂರ್ತಿ ಸ್ಟೂಡಿಯೋ'ಗೆ ವೆಂಕಟೇಶ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೀಗೆ ಅವನು ತನ್ನ ಶಾಲೆಗೂ ತೋಟಕ್ಕೂ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ಶಾಲೆಯ ಪಾಠ,ಅಮ್ಮನ ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ  ಉದ್ದುದ್ದ  ಬೆಳೀತಿದ್ದ.ಅವನಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಶಿವ-ಪಾರ್ವತಿ ಕಥೆ,ಅಂಗಳದ ನಿತ್ಯಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗದ ಮರದ ಕಥೆ,ಏಕಲವ್ಯನ ಕಥೆ,ಹಿತ್ತಲಿನ ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಹೆರಳೇಗಿಡದ ಕಥೆ,ಕೆರೆಯಲ್ಲಿನ ಕಮಲದ ಹೂ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿನ ಮಣಿಯಂಥಾ ನೀರಿನ ಕಥೆ, ಸುಭಾಸ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸರ ಕಥೆ,ಅಪ್ಪನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಟ್ರಂಕಿನ ಕಥೆ,ಅವಳ ಹಂಸದ ಚಿತ್ರದ ಜಡೆಬಿಳ್ಳೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ,ರಾಜಾವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನ ಕಥೆ,ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕಥೆ,ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣನ ಕಥೆ ,ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ವಿಮಾನದ ಕಥೆ..... ಹೀಗೇ ತರಾವರಿ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವನು ದೊಡ್ಡವನಾದ.ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಓದು ಓದಿದ.ದೊಡ್ಡ ಆಫೀಸೊಂದರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಸಂಬಳದ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಾಯಿತು ಅವನ ಊರೂ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತುಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋದಲು ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲಾ...&lt;br /&gt;     ********************************************************************&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಅದೆಲ್ಲಾ ಹಳೇ ಕಥೆ.ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ.ಮಕ್ಕಳೂ ಇದ್ದಾರೆ.ಹೆಂಡತಿ ತುಂಬಾ ಬುದ್ದಿವಂತೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಳು-ಮೂಳು ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲಅವಳೂ ದೊಡ್ಡ ಓದು ಓದಿದ್ದಾಳೆ.ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.ಮಕ್ಕಳೂ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿವೆ. ಅವನು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವನಮ್ಮ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ "ಇದೇನು ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸುಳ್ಳು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ...ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಡಿ...ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬ್ಲೈಂಡ್ ಬಿಲೀಫ್ ಬಂದುಬಿಡತ್ತೆ.ಸೂಪರ್ ಸ್ಟೀಶಿಯಸ್ ಆಗೋಗ್ತಾರಷ್ಟೇ ಮಕ್ಕಳು' ಅಂತಾ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾಳೆಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅವನಮ್ಮನ ಹಾಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಕಥೆ-ಪಥೆ ಹೇಳಿ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಅವಳಿಗೆ ಸಮಯವೂ ಇಲ್ಲ.ಟಿ.ವಿ ಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಫ್ಯೂಚರ್ ಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಎಜ್ಯೂಕೇಟಿವ್ ಡಿ.ವಿ.ಡಿ ಹಾಕಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.ಮಕ್ಕಳು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಪ್-ಡೇಟ್ ಆಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ.&lt;br /&gt;ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಆಟವಾಡಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ಡಿಸಿಪ್ಲಿನ್ ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.ನಾನು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕಲಿಸಿದ ಶಿಸ್ತೆಲ್ಲಾ ನೀವು ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಅಂತ ಕೂಗಾಡುತ್ತಾಳೆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ಹೀಗಿರುವಾಗ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅವಳ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಮೀಟಿಂಗ್ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಮನೆಗೆ  ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಹಳಾ ತಡವಾಗಬಹುದೆಂದೂ ಬಹುಶಃ ಅರ್ಧ ರಾತ್ರಿಯೇ ಆಗಬಹುದೆಂದೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ ಮಲಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದಳು.ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ ಮಲಗಿಸುವಾಗ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಖುಶಿ ಪಡಿಸಲು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿನ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಕಥೆ,ಕರ್ರನೆ ಮೋಡ ಮತ್ತು ಅರಳೀಮರದ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ.ಕೆರೆ ಅಂದರೆ ಸ್ವಿಮ್ಮಿಂಗ್ ಪೂಲ್ ತರ ಇರುತ್ತಾ ಅಂತ ಮಗಳು ಕೇಳಿದಳು.ಕರ್ರನೆ ಮೋಡ ಮತ್ತು ಅರಳೀಮರದ ಕಥೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಡಲ್ ಅಂದುಬಿಟ್ಟ ಮಗ.&lt;br /&gt;ಅವನು ಹಸಿರು ಕಾಲುದಾರಿ ಅಂಕುಡೊಕಾಗಿ ಸುತ್ತಿ ನವಿಲು ಗುಡ್ಡದ ಕಡೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಫ್ಲ್ಯಾಟ್ ನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಬಗ್ಗಿ ಕೆಳಗಿನ ರಸ್ತೆ ನೋಡಿದರುಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಬರೀ ಕ್ಯಾಮ್ರಿ,ಸುಮೋ ಮತ್ತು ಸ್ಯಾಂತ್ರೋಗಳೇ ಕಾಣಿಸಿದವು&lt;br /&gt;ಅವನು ತನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು.ಮನೆಯ ಕಂಭಗಳ ಚಿತ್ತಾರ ಎಂಥದಿತ್ತು,ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು 'ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕಥೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ಅಪನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ರಾತ್ರಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಯಿತೆಂದು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಮಲಗಿಸಿ ಬೆಡ್ ಲ್ಯಾಂಪ್ ಹಾಕಿ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದಿಸಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವಾಗ ಮಗಳು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿದಳು. `ಏನಮ್ಮಾ...' ಎಂದು ಅವನು ಬಾಗಿ ಅವಳ ಮುಖ ನೋಡಿದ.ಬೆಡ್ ಲ್ಯಾಂಪಿನ ಮಂದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ,ಮಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಮ್ಮನ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ಕಂಡು ಬಂದು ಒಂದು ಕ್ಷ್ಣಣ ಖುಶಿಯಾಯಿತು ಅವನಿಗೆ."ಪಪ್ಪ ,ನೀನೊಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಲಯರ್.. ಬರೀ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳೇ ಹೇಳುತ್ತೀ...ಕೇರ್ ಫುಲ್...ನಿನ್ನ ಮೂಗು ಉದ್ದ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ ಅಷ್ಟೇ..." ಅಂದಳು ಮಗಳು. ಅವನಿಗೆ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದಂತಾಗಿ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ಮಗಳ ಹಣೆ ನೇವರಿಸಿ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ.ಕಣ್ಣಿನಿಂದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಹನಿ ಜಾರಿ ಅವನ ಕೆನ್ನೆ ತೋಯಿಸಿತು. ಅದು ಮಗಳು ಅವನನ್ನು "ಸುಳ್ಳ" ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                ---------------------------------------&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9103426287720114465-7301585045842119030?l=kathakanana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://kathakanana.blogspot.com/feeds/7301585045842119030/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9103426287720114465&amp;postID=7301585045842119030' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7301585045842119030'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9103426287720114465/posts/default/7301585045842119030'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://kathakanana.blogspot.com/2007/11/blog-post.html' title='`ಸುಳ್ಳ&apos;ನೊಬ್ಬನ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು...'/><author><name>mala rao</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01661354665673005529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry></feed>
